Artigo 1.- Obxecto da lei
1.- É obxecto desta lei a ordenación urbanística en todo o
territorio de Galicia.
2.- O réxime urbanístico do solo e a regulación da actividade administrativa
con el relacionada virán determinados polo establecido nesta lei ou, na súa
virtude, polos instrumentos de ordenación nela previstos.
Artigo 2.- Aspectos da función urbanística
A actividade urbanística referirase ós seguintes aspectos:
a) Planeamento urbanístico.
b) Réxime urbanístico do solo.
c) Distribución de cargas e beneficios.
d) Execución do planeamento.
e) Instrumentos de intervención no mercado do solo.
f) Intervención na edificación e no uso do solo edisciplina urbanística.
g) Organización e competencias en materia urbanística.
Artigo 3.- Ámbito da competencia urbanística
1. A competencia urbanística concernente ó planeamento comprenderá as seguintes facultades:
a) Formula-los plans e instrumentos de ordenación urbanística
previstos nesta lei.
b) Empraza-las infraestructuras, equipamentos, centros de producción e
residenciais do modo máis conveniente para a poboación.
c) Dividi-lo territorio municipal en áreas de solo urbano, de núcleo rural,
urbanizable e rústico.
d) Establecer zonas de distinta utilización segundo a densidade da poboación
que vaia habitalas, porcentaxe de terreo que poida ser ocupado por
construccións, volume, forma, número de plantas, clase e destino dos edificios,
con suxeición a ordenacións xerais uniformes para cada especie deles en toda a
zona.
e) Formula-lo trazado das vías públicas e dos medios de comunicación.
f) Establecer espacios libres para parques e xardíns públicos en proporción
axeitada ás necesidades colectivas.
g) Sinala-lo emprazamento e as características dos centros e servicios de
interese público e social, centros docentes e análogos.
h) Cualificar terreos para a construcción de vivendas suxeitas ós diferentes
réximes de protección pública.
i) Determina-la configuración e as dimensións das parcelas edificables.
j) Determina-lo uso do solo, do subsolo e das edificacións.
k) Orienta-la composición arquitectónica das edificacións e regular, nos casos
en que fose necesario, as súas características estéticas.
2.- A acción urbanística sobre o réxime do solo atenderá as seguintes finalidades:
a) Procurar que o solo se utilice en congruencia coa utilidade
pública e coa función social da propiedade, garantindo o cumprimento das
obrigas e cargas legalmente establecidas.
b) Impedi-la desigual atribución dos beneficios e das cargas do planeamento
entre os propietarios afectados e impoñe-la xusta distribución deles.
c) Asegura-la participación da comunidade nas plusvalías que xere a acción
urbanística dos entes públicos.
3.- A competencia urbanística, no que atinxe á execución do planeamento, confire as seguintes facultades:
a) Realizar, conceder e controla-la execución das obras de
urbanización.
b) Fomenta-la iniciativa dos particulares, apoiando e promovendo a súa
participación nos procesos de execución.
c) Determina-la prioridade dos sistemas de execución de iniciativa privada e
admitir que, cando se opte polo sistema de expropiación e o tipo de actuación o
permita, se arbitren procedementos orientados a excluír da expropiación os
propietarios de terreos que cumpran os requisitos que estableza a
Administración actuante e acepten as condicións en que deberán vincularse á
xestión urbanística que se vai desenvolver.
d) Expropia-los terreos e as construccións necesarios para efectua-las obras e
cantos conveñan á economía da urbanización proxectada.
4.- A competencia urbanística verbo da intervención no exercicio das facultades dominicais relativas ó uso do solo e edificación comprenderá as seguintes facultades:
a) Intervi-la parcelación de terreos.
b) Someter a previa licencia a construcción e o uso dos predios.
c) Prohibi-los usos que non se axusten á ordenación urbanística.
d) Esixirlles ós propietarios o cumprimerto das obrigas impostas por esta lei.
5.- A competencia urbanística no que se refire á intervención na regulación do mercado do solo confire as seguintes facultades:
a) Transmitir terreos edificables e establecer dereitos de
superficie sobre eles.
b) Constituír e xestionar patrimonios públicos de solo.
c) Exercita-los dereitos de tanteo e retracto.
d) Regula-los terreos urbanos e urbanizables como garantía de dereito a unha
vivenda digna.
6.- A competencia verbo da protección da legalidade urbanística comprenderá as seguintes funcións:
a) Inspecciona-las obras, edificacións e usos do solo, para
comproba-lo cumprimento da legalidade urbanística.
b) Adopta-las medidas necesarias para a restauración da orde urbanística
vulnerada e repoñe-los bens afectados ó estado anterior á producción da
situación ilegal.
c) Sanciona-los responsables das infraccións urbanísticas.
7.- As mencionadas facultades terán carácter enunciativo e non
limitativo, e a competencia urbanística comprenderá cantas outras fosen
congruentes con ela, para seren exercidas conforme esta lei e as demais que
resulten aplicables.
8.- A xestión pública canalizará e fomentará, na medida máis ampla posible, a
iniciativa privada e substituiraa, cando esta non alcanzase a cumpri-los
obxectivos necesarios, coas compensacións que esta lei establece.
Artigo 4.- Dirección da actividade urbanística
1.- A dirección e o control da xestión urbanística correspóndenlle,
en todo caso, á Administración urbanística competente.
2.- A xestión da actividade urbanística pode desenvolverse directamente por
aquela ou a través das formas previstas por esta lei e das autorizadas pola
lexislación reguladora da Administración actuante. En todo caso, as facultades
que impliquen o exercicio de autoridade só poderán desenvolverse a través dunha
forma de xestión directa e en réxime de dereito público.
3.- Cando o mellor cumprimento dos fins e obxectivos do planeamento urbanístico
así o aconselle, suscitarase a iniciativa privada na medida máis ampla posible,
a través dos sistemas de actuación ou, se é o caso, mediante concesión.
4.- Na formulación, tramitación e xestión do planeamento urbanístico, as
administracións urbanísticas competentes deberán asegura-la participación dos
interesados e, en particular, os dereitos de iniciativa e información por parte
das entidades representativas dos intereses que resulten afectados e dos
particulares.
Artigo 5.- Instrumentos de ordenación
1.- A ordenación urbanística e do territorio levarase a cabo, en
ámbitos supramunicipais, a través de normas provinciais de planeamento e
directrices de ordenación do territorio, e, no ámbito municipal, a través de
plans xerais de ordenación municipal e de proxectos de ordenación do medio
rural.
2.- En todo caso, estes intrumentos de planeamento urbanístico deberán estar en
consonancia coa ordenación territorial fixada polas directrices de ordenación
do territorio.
3.- Cando as necesidades urbanísticas así o aconsellen, os plans xerais de
ordenación municipal poderán abarcar máis dun termo municipal.
4.- Os plans xerais de ordenación municipal desenvolveranse a través dos
instrumentos urbanísticos previstos nas seccións 6ª e 7ª. Teranse en conta as
especiais características de Galicia no tocante ó seu asentamento poboacional,
á súa organización parroquial e á estructura comarcal.
Artigo 6.- Obxecto e contido
1.- As normas provinciais de planeamento establecerán as
disposicións que deberán ser aplicadas nos municipios que carezan de
planeamento xeral e que unicamente conten con proxectos de ordenación do medio
rural sen ordenanzas de edificación e uso do solo.
2.- Así mesmo, serán aplicables, con carácter complementario, para supli-las
indeterminacións e lagoas do planeamento municipal vixente, sen modifica-la
cualificación do solo nin altera-las determinacións do planeamento que
desenvolven.
3.- As normas provinciais de planeamento conterán as seguintes determinacións:
a) Fins e obxectivos da súa promulgación.
b) Indicación dos termos municipais que constitúan o seu ámbito de aplicación.
c) Relacións e incidencias coas directrices de ordenación territorial.
d) Normas urbanísticas reguladoras da protección, usos e aproveitamentos do
solo e da edificación.
e) Criterios para a redacción do planeamento municipal.
f) Medidas de protección urbanística do medio natural histórico e cultural.
g) Delimitación de sectores de solo urbanizable con destino á creación de solo
empresarial público ou á construcción de vivendas de promoción pública.
4.- As normas provinciais incluirán os seguintes documentos:
a) Memoria xustificativa dos seus fins, obxectivos e
determinacións.
b) Planos de información.
c) Ordenanzas de edificación e uso do solo urbano.
d) Ordenanzas de edificación e uso do solo dos núcleos rurais existentes.
e) Ordenanzas de protección para o solo rústico.
f) Calquera outro documento que sexa procedente para o cumprimento das
determinacións das propias normas.
Artigo 7.- Configuración
1.- As directrices de ordenación do territorio determinarán as
orientacións que sexan adecuadas á ordenación do territorio coa finalidade de
establece-las pautas especiais de asentamento das actividades, de acordo coas
políticas sociais, económicas e culturais da Comunidade Autónoma.
2.- O obxecto e as determinacións das directrices de ordenación do territorio
desenvolveranse segundo a súa lexislación específica e deberán fixa-la
incidencia daquelas nos instrumentos urbanísticos que define esta lei.
Artigo 8.- Consideracións xerais
1.- Os plans xerais de ordenación municipal, como instrumentos
urbanísticos de ordenación integral do termo municipal, clasificarán o solo
para o establecemento do réxime xurídico correspondente, definirán os elementos
fundamentais da estructura xeral adoptada para a ordenación urbanística do
territorio e establecerán as determinacións orientadas a promove-lo seu
desenvolvemento e execución.
2.- O contido dos plans xerais de ordenación municipal deberá ser congruente
cos fins que neste se definan e adaptarse ás características e complexidade
urbanística do territorio que sexa obxecto da ordenación, garantindo a
coordinación dos elementos fundamentais dos respectivos sistemas xerais.
Artigo 9.- Obxecto
Os plans xerais de ordenación municipal teñen por obxecto específico:
1) En solo urbano, completa-la ordenación mediante a regulación
detallada do uso dos terreos e da edificación, sinala-la renovación ou reforma
interior que resulte procedente, definir aquelas partes da estructura xeral do
plan correspondente a esta clase de terreos e propoñer, se é o caso, os
programas e as medidas concretas de actuación para a súa execución.
2) En solo urbanizable, defini-los elementos fundamentais da estructura xeral
da ordenación urbanística do territorio, establece-la regulación xenérica dos
diferentes usos globais e niveis de intensidade e, se é o caso, fixa-los
programas de desenvolvemento a curto e medio prazo, referidos ó conxunto de
actuacións públicas e privadas concertadas.
3) En solo de núcleo rural, efectua-la súa delimitación e establece-las
condicións básicas para a regulación do uso dos terreos e da edificación, con
expresa determinación dos supostos en que resultase procedente a formulación
dun plan especial de mellora do núcleo.
4) En solo rústico, realizar un estudio do medio rural e establecer medidas de
protección urbanística do territorio, das áreas productivas e da paisaxe.
Así mesmo, regularán a forma e as condicións con que poderán incorporarse ó
desenvolvemento urbanístico superficies de solo rústico común aptas para este
fin, mediante os correspondentes plans parciais para a realización de unidades
urbanísticas integradas.
Artigo 10.- Determinacións xerais
Os plans xerais de ordenación municipal conterán as seguintes determinacións de carácter xeral:
a) Clasificación e cualificación urbanística do solo.
b) Delimitación de áreas de reparto de cargas e beneficios e fixación dos
aproveitamentos tipo en solo urbanizable e, se é o caso, en solo urbano, de conformidade
co establecido nesta lei.
c) Estructura xeral e orgánica do territorio, que estará integrada polos
elementos determinantes do desenvolvemento urbano e, en particular, polos
sistemas xerais de comunicación e as súas zonas de protección, de espacios
libres destinados a parques e zonas verdes públicas, en proporción non inferior
a 5 metros cadrados por habitante, de equipamento comunitario e
infraestructuras e polo sistema de núcleos de poboación.
d) Estudio do medio rural que sirva de base para o establecemento das medidas
tendentes á conservación e mellora das súas potencialidades intrínsecas e, en
particular, para a protección dos valores ecolóxicos, medioambientais,
paisaxísticos, históricos, etnográficos, culturais ou con potencialidade productiva,
de conformidade, se é o caso, coa lexislación específica que sexa aplicable en
cada suposto.
e) Análise do modelo de asentamento poboacional, co obxecto de determina-las
medidas que se deban adoptar para a súa preservación e mellora, definindo os
elementos que o constitúan, destacando, cando menos, o marco comarcal, a
división parroquial, o sistema de núcleos de poboación existentes e a súa
relación co medio natural ou productivo. Nesta análise farase referencia ós
indicadores que poidan determina-la necesidade de formular plans especiais de
mellora do núcleo rural, como consecuencia da aparición de situacións de
complexidade urbanística.
f) Carácter público ou privado das dotacións.
g) Determinación, se é o caso, dos prazos para a aprobación do planeamento de
desenvolvemento e, en xeral, para o cumprimento dos deberes urbanísticos.
h) Sinalamento das circunstancias conforme as cales sexa procedente, no seu
momento, a revisión do plan, en función da poboación total e do seu índice de
crecemento, dos recursos, usos e intensidade de ocupación, do modelo de
desenvolvemento adoptado e dos demais elementos que xustificaron a
clasificación do solo inicialmente adoptada.
Artigo 11.- Determinacións en solo urbano
1.- Os plans xerais de ordenación municipal conterán en solo urbano as seguintes determinacións:
a) Delimitación do seu perímetro.
b) Asignación de usos e tipoloxías pormenorizadas e niveis de intensidade
correspondentes ás diferentes zonas. Para os sectores remitidos a planeamento
especial deberán establecerse usos globais, niveis de intensidade, estándares e
densidade, que, en solo non consolidado, non poderá ser superior a 100 vivendas
por hectárea, cunha superficie edificada máxima de 8.250 metros cadrados.
c) Delimitación dos espacios libres e das zonas verdes destinados a parques e
xardíns públicos, zonas deportivas, de recreo e expansión, públicas e privadas.
d) Emprazamentos reservados para dotacións, equipamentos e demais servicios de
interese social, sinalando o seu carácter público ou privado.
e) Regulamentación detallada do uso pormenorizado, volume e condicións
hixiénico-sanitarias dos terreos e das construccións, así como das
características estéticas da ordenación, da edificación e do seu contorno.
f) Trazado e características da rede viaria pública, con sinalamento de
aliñacións e rasantes para o solo urbano non suxeito a plan especial, e
previsión de aparcamentos públicos e privados, que poderán localizarse mesmo no
subsolo dos sistemas viario e de espacios libres sempre que non se menoscabe o
uso destes sistemas.
g) Características e trazado das redes de abastecemento de auga, rede de
sumidoiros, enerxía eléctrica e daqueloutros servicios que, se é o caso,
prevexa o plan.
h) Avaliación económica da implantación dos servicios e da execución das obras
de urbanización.
2.- Co obxecto de aborda-lo problema da sobredensificación dos solos consolidados causa da deterioración ambiental e destrucción do patrimonio arquitectónico, regulamentariamente adoptaranse medidas tendentes á conxelación do incremento edificatorio nos ámbitos que sobrepasen o límite sinalado nesta lei.
Artigo 12.- Determinacións
en solo urbanizable
Os plans xerais de ordenación municipal conterán en solo urbanizable as
seguintes determinacións:
a) Delimitación do seu ámbito.
b) Desenvolvemento dos sistemas da estructura xeral da ordenación urbanística
do territorio coa precisión suficiente para permiti-la redacción de plans
parciais ou especiais.
c) Asignación de intensidades e usos globais ás diferentes zonas que se
establezan.
d) Trazados das redes fundamentais de abastecemento de augas, rede de
sumidoiros, enerxía eléctrica e demais servicios que, se é o caso, prevexa o
plan.
e) División do territorio en sectores para o desenvolvemento en plans parciais.
Artigo 13.- Determinacións
en solo de núcleo rural
Os plans xerais de ordenación municipal conterán en solo de núcleo rural as
seguintes determinacións:
a) Delimitación do seu perímetro.
b) Asignación de usos e tipoloxías pormenorizadas congruentes coas
características e coa natureza do núcleo rural.
c) Se é o caso, emprazamento reservado para dotacións e equipamentos, sinalando
o seu carácter público ou privado.
d) Se é o caso, trazado e características da rede viaria pública, con
sinalamento de aliñacións e rasantes.
e) Regulamentación do uso pormenorizado dos terreos e das construccións, así
como das características estéticas da edificación, que deberán adaptarse ó
contorno en que estean situadas.
f) Fixación dos indicadores que darán lugar á necesidade de redactar un plan
especial de mellora do núcleo para lle facer fronte á complexidade urbanística
sobrevida.
Artigo 14.- Determinacións
en solo rústico
Os plans xerais de ordenación municipa1, en consecuencia co estudio realizado
sobre o medio rural, conterán no solo rústico as seguintes determinacións:
a) Delimitación do seu ámbito, que estará constituído, por
exclusión, pola parte do termo municipal que non estea incluída nalgunha das
restantes clases de solo.
b) Medidas tendentes á conservación, protección e mellora das súas
potencialidades intrínsecas e dos elementos naturais, ben sexa solo, flora,
fauna ou paisaxe, a fin de evita-la súa degradación, e das edificacións e dos
lugares que, polas súas características especiais, o aconsellen.
c) Identificación dos espacios ou elementos que polos seus valores ecolóxicos,
medioambientais, paisaxísticos, históricos, etnográficos, culturais ou con
potencialidade productiva deban ser conservados, protexidos ou mellorados.
d) Determinación das superficies de solo rústico común que, pola súa aptitude,
poidan chegar a ser incorporadas ó proceso de desenvolvemento urbanístico, a
través do procedemento sinalado nesta lei. Neste caso, o plan xeral deberá
especifica-los usos compatibles e os elementos determinantes da estratexia do
plan.
Artigo 15.- Programación
1.- Os plans xerais de ordenación municipal establecerán unha
programación para determina-la estratexia do seu desenvolvemento a medio e
longo prazo, conforme o previsto no artigo 8.2 desta lei.
2.- Na programación detallaranse as actuacións de iniciativa e responsabilidade
pública, fundamentalmente as que fan referencia á realización dos sistemas
xerais e ó desenvolvemento das previsións do plan en solo urbano e urbanizable
polos sistemas de cooperación ou expropiación.
3.- Así mesmo, a programación determinará os prazos e as condicións en que
teñan que ser executadas as actuacións concertadas cos particulares, en solo
urbano non consolidado ou en solo urbanizable.
4.- Nos supostos en que non incorporen a devandita programación, os plans
xerais deberán establecer, en todo caso, a orde de prioridades para o
desenvolvemento dos sistemas xerais e das actuacións de iniciativa pública e
determina-los prazos e as condicións previstos no apartado anterior.
5.- A programación terá unha duración de catro anos e a súa revisión farase
durante o último ano para o seguinte cuadrienio.
Artigo 16.- Estudio económico-financeiro
1.- O plan xeral de ordenación municipal conterá unha avaliación
do custo de execución dos sistemas xerais e das actuacións previstas, con
indicación do carácter público ou privado da iniciativa de financiamento,
xustificando as previsións que deban realizarse con recursos propios do
Concello.
2.- No suposto de que se lles atribúa o financiamento a administracións ou
entidades públicas distintas do Concello, deberá acreditarse a conformidade
delas.
Artigo 17.- Documentos
que debe conter
As determinacións do plan xeral de ordenación municipal a que se fai referencia
nesta sección desenvolveranse nos seguintes documentos, co contido e coas
normas que se fixen regulamentariamente:
a) Memoria xustificativa dos seus fins e obxectivos, así como
das súas determinacións.
b) Estudio do medio rural, análise do modelo de asentamento poboacional e
outros estudios complementarios.
c) Planos de información.
d) Planos de ordenación urbanística do territorio.
e ) Normas urbanísticas.
f) Programa de actuación ou, se é o caso, orde de prioridades.
g) Estudio económico e financeiro.
Artigo 18.- Obxecto
1.- Os proxectos de ordenación do medio rural son instrumentos
de planeamento aplicables en concellos que, sendo de baixa complexidade
urbanística, non opten pola realización dun plan xeral de ordenación municipal,
e teñen por finalidade realiza-lo estudio do medio rural e do sistema de
núcleos de poboación, de natureza urbana ou rural.
2.- Estes proxectos teñen por obxecto específico facer posible que tódolos
concellos conten cun instrumento que estableza as determinacións básicas da
ordenación urbanística, orientadas a establece-las medidas de protección do
territorio e da paisaxe, facer posible a actividade edificatoria dentro dos
núcleos de poboación sen desnaturaliza-lo seu carácter e mellorar, se é o caso,
as condicións de vida neles a través de plans especiais de mellora do núcleo ou
do medio rural.
Artigo 19.- Determinacións
Os proxectos de ordenación do medio rural conterán as seguintes determinacións:
a) Estudio do medio rural, co obxecto de establecer medidas
tendentes á conservación, protección e mellora das súas potencialidades
intrínsecas e dos elementos naturais, ben sexa do solo, flora, fauna ou
paisaxe, a fin de evita-la súa degradación, e das edificacións e dos lugares
que, polas súas características especiais, o aconsellen.
b) Estudio do sistema dos núcleos de poboación existentes e da súa relación co
medio natural ou productivo.
c) Delimitación do solo urbano do termo municipal e dos núcleos rurais
existentes.
d) Determinación, se é o caso, das ordenanzas reguladoras do uso do solo e da
edificación dentro dos núcleos rurais e do solo urbano. Nos supostos en que se
incorporen tales ordenanzas, estas deberán ser congruentes coas características
e coa natureza dos núcleos a que deban aplicarse.
e) Medidas de protección urbanística do medio natural e do patrimonio histórico
e cultural
Artigo 20.- Documentos
As determinacións do proxecto de ordenación do medio rural desenvolveranse nos
seguintes documentos, co contido que se fixe regulamentariamente:
a) Memoria, que conterá un estudio do medio rural e do sistema
de núcleos de poboación e das áreas de especial protección, con expresión dos
criterios seguidos para a delimitación dos núcleos rurais e, se é o caso, do
solo urbano do termo municipal.
b) Planos a escala axeitada nos que se reflectirán a delimitación dos núcleos
rurais e a clasificación do solo.
c) Se é o caso, ordenanzas reguladoras do uso do solo e da edificación.
Artigo
21.- Plans parciais: obxecto
1.- Os plans parciais teñen por obxecto, en solo clasificado
como urbanizable, desenvolve-lo plan xeral mediante a ordenación detallada
dunha parte do seu ámbito territorial.
2.- No suposto de que o plan xeral delimitase áreas de solo rústico que sexan
aptas para urbanizar, estas poderán ser incorporadas ó proceso de
desenvolvemento urbanístico mediante a formulación dun plan parcial. A súa
aprobación determinará a clasificación como solo urbanizable da área afectada.
3.- Non poderán aprobarse plans parciais sen que previa ou simultaneamente,
pero en expediente separado, se aprobase definitivamente o plan xeral de
ordenación municipal.
Artigo 22.- Determinacións dos plans parciais
1.- Os plans parciais conterán, en todo caso, as seguintes determinacións:
a) Delimitación do ámbito de planeamento, que abarcará un sector
definido polo plan xeral.
b) Asignación e ponderación relativa dos usos pormenorizados e das tipoloxías
edificatorias.
c) Delimitación das zonas en que se divide o territorio ordenado por razón dos
usos e das tipoloxías edificatorias.
d) Sinalamento de reservas de terreos para parques e xardíns, zonas deportivas
e de recreo de titularidade pública, en proporción axeitada ás necesidades
colectivas. A superficie destinada ás devanditas reservas será como mínimo de
18 metros cadrados por vivenda ou por cada 100 metros cadrados de edificación
residencial, se non estivese fixado expresamente o número de vivendas que se
puidesen construír. Esta reserva non poderá ser inferior ó 10% da total
superficie ordenada, calquera que sexa o uso ó que se destinen os terreos e a
edificación, e deberá establecerse con independencia das superficies destinadas
no plan xeral a espacios libres ou zonas verdes para parques. As superficies
mínimas sinaladas neste apartado deberán ser de dominio e uso público.
e) Fixación de reservas de terreos para equipamentos e servicios de
titularidade pública, coas dimensións e características que se determinen
regulamentariamente, incluíndo centros culturais e docentes na proporción
mínima de 10 metros cadrados por vivenda ou por cada 100 metros cadrados de
edificación residencial se non se determinasen expresamente o número de
vivendas que se van construír e que como mínimo serán equivalentes ós
necesarios para o establecemento e as instalacións das unidades escolares
completas.
f) Emprazamentos reservados para centros asistenciais e sanitarios e para
dotacións de interese público e social en proporción á edificabilidade
permitida.
g) Trazado e características da rede de comunicacións propias do sector e do
seu enlace co sistema xeral de comunicacións previsto no plan xeral, con
sinalamento de aliñacións, rasantes e zonas de protección de toda a rede
viaria, e previsión de aparcamentos na proporción mínima dunha praza por cada
vivenda ou 80 metros cadrados de edificación, que poderán localizarse mesmo no
subsolo dos sistemas viario e de espacios libres sempre que non se menoscabe o
uso destes sistemas.
h) Características e trazado das redes de abastecemento de auga, rede de
sumidoiros, enerxía eléctrica e daqueloutros servicios que, se é o caso,
prevexa o plan.
i) Avaliación económica da implantación dos servicios e da execución das obras
de urbanización.
j) Plan de etapas para o desenvolvemento das determinacións do plan, no que se
inclúa a fixación dos prazos para cumpri-los deberes de cesión, distribución de
cargas e beneficios e urbanización nos polígonos que comprenda o sector e, se é
o caso, de solicitar licencia de edificación, unha vez adquirido o dereito ó
aproveitamento urbanístico.
2.- En todo caso, para as letras d), e) e f) expresarase o seu carácter público ou privado coa observancia dos mínimos públicos requiridos.
Artigo 23.- Incorporación
de áreas de solo rústico
No suposto de que se trate de plans parciais que incorporen ó proceso de
desenvolvemento urbanístico áreas de solo rústico común, de acordo co previsto
no artigo 21.2, deberán, ademais:
a) Xustifica-la viabilidade da iniciativa formulada e a súa
coherencia coa estratexia do plan xeral e coa estructura xeral do territorio.
b) Determina-los elementos e redes exteriores de infraestructuras sobre os que
se apoie a actuación, debendo garantirse un axeitado enlace coas redes viarias
e de servicios integrantes da estructura do municipio.
c) Adopta-las medidas necesarias para a integración da iniciativa proposta no
ámbito do solo rústico en que se formula e preve-las actuacións que se deban
desenvolver para mellora-las condicións e os equipamentos dos núcleos rurais do
contorno.
d) Establece-las garantías do exacto cumprimento das obrigacións e dos
compromisos ós que se refiren os apartados anteriores, sen prexuízo de que as
empresas subministradoras dos servicios de abastecemento de auga, enerxía
eléctrica, teléfono e similares que poidan establecerse contribúan ó seu
financiamento na parte que corresponda. As garantías poderán prestarse en
metálico, en valores públicos ou mediante aval bancario.
Artigo 24.- Densidade máxima
1.- A densidade máxima nos plans parciais será de 75 vivendas
por hectárea.
2.- Poderán establecerse densidades de ata 100 vivendas por hectárea sempre que
a superficie total construída non supere a de 8.250 metros cadrados por
hectárea. Nestes casos, as cesións obrigatorias, dotacións e equipamentos
determinaranse en proporción ó número de vivendas autorizadas.
Artigo 25.- Documentación
dos plans parciais
Os plans parciais comprenderán planos de información, incluído o catastral, e
os estudios xustificativos das súas determinacións, así como os planos de
proxecto, determinación dos servicios e ordenanzas reguladoras necesarias para
a súa execución e os que se fixen regulamentariamente.
Artigo 26.- Finalidades dos plans especiais
1.- En desenvolvemento das previsións contidas nas normas provinciais de planeamento, poderanse formular e aprobar plans especiais coas seguintes finalidades:
a) Desenvolvemento das infraestructuras básicas relativas ás
comunicacións terrestres, marítimas e aéreas, ó abastecemento de augas,
saneamento, subministración de enerxías e a outras análogas.
b) Protección de recintos e conxuntos histórico-artísticos e protección da
paisaxe, das vías de comunicación, do solo e subsolo do medio urbano, rural e
natural, para a súa conservación e mellora.
c) Calquera outra finalidade análoga.
2.- En desenvolvemento das previsións contidas nos plans xerais de ordenación
municipal, poderanse formular e aprobar plans especiais coas seguintes
finalidades:
a) Desenvolvemento do sistema xeral de comunicacións e das súas zonas de
protección, do sistema de espacios libres destinados a parques públicos e zonas
verdes, dos sistemas xerais de infraestructuras e do sistema de equipamento
comunitario para centros e servicios de interese público e social a nivel de
plan xeral.
b) Ordenación e protección de recintos e conxuntos arquitectónicos, históricos
e artísticos.
c) Reforma interior en solo urbano, para levar a cabo actuacións illadas que,
conservando a estructura fundamental da ordenación anterior, se encamiñen á
desconxestión, creación de dotacións urbanísticas e equipamentos comunitarios,
saneamento de barrios insalubres, resolución de problemas de circulación ou de
estética e mellora do medio ambiente ou dos servicios públicos ou outros fins
análogos. Cos fins sinalados poderán realizarse, así mesmo, operacións
integradas de reforma interior.
Se as operacións de reforma interior estivesen previstas no plan xeral, deberán
axustarse ás súas determinacións. Cando se trate de operacións de reforma
interior non previstas no plan xeral, o plan especial non poderá modifica-la
estructura fundamental daquel, nin os usos globais e niveis de intensidade, o
que se acreditará cun estudio xustificativo no que se demostrará a súa
necesidade ou conveniencia, a súa coherencia co plan xeral e a incidencia sobre
este.
d) Calquera outra finalidade análoga.
3.- En ausencia de planeamento, e nas áreas que constitúan unha
unidade que o xustifique, poderán redactarse plans especiais para o
establecemento e a coordinación das infraestructuras básicas relativas ó
sistema de comunicacións, ó equipamento comunitario, a centros públicos de
notorio interese xeral, ó abastecemento de auga e saneamento e ás instalacións
e redes necesarias para subministración de enerxía, sempre que estas
determinacións non esixan a previa definición dun modelo territorial.
4.- Os plans especiais conterán as determinacións necesarias para o
desenvolvemento do planeamento correspondente e, en todo caso, as propias da
súa natureza e finalidade debidamente xustificadas e desenvolvidas nos
estudios, planos e normas correspondentes.
5.- En ningún caso os plans especiais poderán substituí-los plans xerais, na
súa función de instrumentos de ordenación integral do territorio, polo que non
poderán clasificar solo, sen prexuízo das limitacións de uso que poidan
establecerse.
Artigo 27.- Plans especiais de mellora dos núcleos rurais
1.- Os plans especiais de mellora dos núcleos rurais terán como
finalidade o establecemento dunha ordenación urbanística pormenorizada no
ámbito dos núcleos rurais de poboación delimitados polo plan xeral de
ordenación municipal ou polo proxecto de ordenación do medio rural.
Estes plans especiais deberán redactarse obrigatoriamente nos supostos en que
se produzan nos núcleos rurais os indicadores que acrediten a existencia dunha
situación de complexidade urbanística no núcleo rural, de acordo coas
previsións dos instrumentos citados. Así mesmo, poderán redactarse estes plans
especiais cando as circunstancias urbanísticas así o aconsellen.
2.- Tamén poderán redactarse plans especiais de mellora dos núcleos rurais co
obxecto de desenvolver unha actuación integral sobre unha parte do núcleo
rural. Neste suposto aplicarase o réxime previsto no artigo 76.5 desta lei, a
densidade máxima será de 25 vivendas por hectárea e a tipoloxía das
edificacións será congruente coa existente no núcleo.
3.- Os plans especiais de mellora dos núcleos rurais conterán as seguintes
determinacións:
a) Xustificación da procedencia da súa formulación, tendo en
conta as previsións do plan xeral de ordenación municipal ou dos proxectos de
ordenación do medio rural.
b) Determinación, se é o caso, das áreas de actuación integral que sexa
conveniente establecer.
c) Dotacións urbanísticas e equipamentos e infraestructuras comunitarias
axeitadas ás necesidades da poboación.
d) Medidas encamiñadas á conservación e mellora do medio ambiente e das
características tradicionais do núcleo e das edificacións.
e) Condicións mínimas de urbanización.
f) Se é o caso, programa de actuacións concertadas cos particulares e das
comprometidas coas administracións públicas.
Artigo 28.- Plans especiais de mellora do medio rural
1.- Para a execución de obras de dotación de servicios
urbanísticos en áreas de solo rústico, fóra dos núcleos rurais, será necesario
aprobar previamente un plan especial de mellora do medio rural, ou o proxecto
de obras que proceda en aplicación da lexislación específica, a través dos que
se poida acredita-la conveniencia desta actuación, a evidencia de que con ela
non se favorecerá unha transformación de feito da clasificación urbanística do
solo e a demostración de que os núcleos rurais do contorno contan con servicios
desta natureza nun nivel suficiente.
2.- Tamén se poderán formular plans especiais de mellora do medio rural para a
creación de infraestructuras, servicios e equipamentos de interese municipal,
calquera que sexa a clase de solo en que vaian establecerse.
3.- A aprobación destes plans e a execución das súas previsións non modificarán
a clasificación do solo, nin, en consecuencia, o seu réxime urbanístico.
4.- Os plans especiais de mellora do medio rural conterán as determinacións e
os documentos axeitados ós obxectivos que se persigan.
Artigo 29.- Plans
especiais de protección da paisaxe
A protección da paisaxe, para conservar determinados lugares ou perspectivas do
territorio galego en canto constitúen obxecto do planeamento especial,
referirase, entre outros, a estes aspectos:
a) Áreas naturais de interese paisaxístico.
b) Predios rústicos de pintoresca situación, amenidade, singularidade
topográfica ou lembranza histórica.
c) Edificios illados que se distinguen polo seu emprazamento ou a súa beleza
arquitectónica e parques e xardíns destacados pola súa fermosura, disposición
artística, transcendencia histórica ou importancia das especies botánicas que
neles existan.
d) Perímetros edificados que formen un conxunto de valores tradicionais ou
estéticos.
Artigo 30.- Estudios de detalle
1.- Os estudios de detalle poderanse formular cando fose preciso
completar ou, se é o caso, adaptar determinacións establecidas nos plans
xerais, para o solo urbano, e nos plans parciais.
2.- O seu contido terá por finalidade establecer ou reaxustar, segundo os
casos:
a) O sinalamento de aliñacións ou rasantes.
b) A ordenación dos volumes de acordo coas especificacións do planeamento.
3.- Os estudios de detalle manterán as determinacións do planeamento, sen
altera-lo aproveitamento que lles corresponde ós terreos comprendidos no
estudio.
En ningún caso poderán ocasionar prexuízo nin altera-las condicións da
ordenación dos predios lindantes.
4.- Os estudios de detalle comprenderán os documentos xustificativos do seu contido e co grao de precisión axeitado ás súas funcións.
Artigo 31.- Proxectos de urbanización
1.- Os proxectos de urbanización son proxectos de obras que
teñen por finalidade executa-los servicios e dotacións establecidos no
planeamento.
2.- Os proxectos de urbanización non poderán modifica-las previsións do
planeamento que desenvolven, sen prexuízo de que poidan efectua-las adaptacións
esixidas pola execución material das obras.
3.- Os proxectos de urbanización comprenderán unha memoria descritiva das
características das obras, plano de situación debidamente referenciado e planos
de proxecto e de detalle, prego de prescricións técnicas, medicións, cadros de
prezos e presuposto.
Artigo 32.- Catálogos
A protección a que o planeamento se refire, cando se trate de conservar ou
mellorar monumentos, xardíns, parques naturais ou paisaxes, requirirá a inclusión
deles en catálogos, que se aprobarán simultaneamente con aquel. Non obstante,
os bens inmobles declarados de interese cultural, así como os espacios
naturais, rexeranse pola súa lexislación específica.
Artigo 33.- Apoio á
redacción do plan
Os organismos públicos, os concesionarios de servicios públicos e os
particulares prestaránlle-lo seu concurso á redacción dos plans de ordenación
e, para o efecto, facilitaranlles ós organismos encargados da súa redacción os
documentos e as informacións necesarios.
Artigo 34.- Suspensión de licencias
1.- Os órganos competentes para a aprobación inicial dos plans
xerais de ordenación municipal, proxectos de ordenación do medio rural, plans
parciais, especiais ou estudios de detalle poderán acorda-la suspensión do
procedemento de outorgamento de licencias de parcelación de terreos,
edificación e demolición para áreas ou usos determinados, co fin de estudia-la
súa formación ou reforma.
O devandito acordo deberá de publicarse no Boletín Oficial da Provincia, no Diario
Oficial de Galicia e nun dos xornais de maior difusión dela.
2.- O acordo de aprobación inicial dos instrumentos de ordenación enumerados no
apartado anterior determinará, por si só, a suspensión do procedemento de
outorgamento de licencias naquelas zonas do territorio obxecto do planeamento
nas que as novas determinacións supoñan modificación do réxime urbanístico
vixente; para estes efectos, determinará expresamente as áreas afectadas pola
suspensión.
3.- A suspensión á que se refire o número 1 anterior extinguirase, en todo
caso, no prazo dun ano. Se dentro deste prazo se producise o acordo de
aprobación inicial, a suspensión manterase para as áreas nas que as novas
determinacións de planeamento supoñan modificación da ordenación urbanística, e
os seus efectos extinguiranse definitivamente transcorrido un ano desde a
adopción do acordo de aprobación inicial. Se esta se produce unha vez
transcorrido o prazo do ano, a suspensión derivada desta aprobación inicial
terá tamén a duración máxima dun ano.
Se con anterioridade ó acordo de aprobación inicial non se suspendese o
outorgamento de licencias conforme o disposto no número 1 deste artigo, a
suspensión determinada pola devandita aprobación inicial terá unha duración
máxima dun ano.
En calquera caso, a suspensión extínguese coa aprobación definitiva do
planeamento.
4.- Extinguidos os efectos da suspensión, en calquera dos supostos previstos,
non se poderán acordar novas suspensións no prazo de cinco anos por idéntica
finalidade.
5.- Os peticionarios de licencias solicitadas con anterioridade á publicación
da suspensión terán dereito a ser indemnizados do custo oficial dos proxectos e
á devolución, se é o caso, dos tributos municipais, sempre que o seu
outorgamento non sexa posible, por resultar incompatible coa nova ordenación
establecida.
Artigo 35.- Propostas de planeamento
1.- As entidades, os organismos e os particulares interesados
poderán formular propostas de planeamento e anteproxectos parciais que sirvan
de orientación para a súa redacción sobre bases aceptadas en principio.
2.- As propostas e os anteproxectos poderánselles remitir ó Concello e ó órgano
competente para a súa aprobación definitiva.
3.- A aceptación do anteproxecto polo órgano ó que lle corresponda a aprobación
definitiva do planeamento só terá efectos administrativos internos,
preparatorios da redacción do proxecto definitivo.
Artigo 36.- Plans de iniciativa particular
1.- As entidades públicas e os particulares poderán redactar e
elevarlle á Administración competente para a súa tramitación os instrumentos de
desenvolvemento do plan xeral.
2.- Os propietarios afectados deberán presenta-los devanditos instrumentos
cando así se previse no plan xeral, dentro dos prazos establecidos para o
efecto.
3.- Se obtivesen a previa autorización do Concello, seranlles facilitados polos
organismos públicos cantos elementos informativos precisasen para levar a cabo
a redacción e poderán efectuar en predios particulares as ocupacións necesarias
para a redacción do plan, conforme a Lei de expropiación forzosa.
4.- Regulamentariamente determinaranse os documentos esixibles e as obrigas que
deban asumi-los particulares.
Artigo 37.- Formulación
das normas provinciais de planeamento
As normas provinciais de planeamento poderán ser formuladas polo conselleiro de
Política Territorial, Obras Públicas e Vivenda ou polas deputacións
provinciais.
Artigo 38.- Formulación do planeamento integral
1.- Os plans xerais de ordenación municipal e os proxectos de
ordenación do medio rural serán formulados polos concellos respectivos.
2.- Nos supostos en que algún Concello non chegase a formular e aproba-lo
instrumento de ordenación integral que corresponda ás súas características, o
conselleiro de Política Territorial, Obras Públicas e Vivenda poderá requiri-la
formulación do que corresponda, sinalando o prazo máximo para inicia-la
tramitación. No suposto de que non se cumpra este requirimento, o conselleiro
poderá dispoñer que se proceda, por subrogación, á formulación dun proxecto de
ordenación do medio rural polo órgano da Administración autonómica que
corresponda. Neste caso, a tramitación realizarase dándolle audiencia ó
Concello respectivo, polo prazo de dous meses, antes da aprobación inicial e da
aprobación definitiva.
Artigo 39.- Ordenación urbanística común a varios concellos
1.- Se as necesidades urbanísticas dun territorio que integre
varios concellos aconsellasen a ordenación conxunta daquel, o conselleiro de
Política Territorial, Obras Públicas e Vivenda poderá declara-la súa
procedencia, por petición de todos ou dalgún dos concellos afectados.
2.- Igual medida será aplicable cando resultase procedente ordenar
urbanisticamente algunha comarca.
3.- En ámbolos dous supostos, o conselleiro de Política Territorial, Obras
Públicas e Vivenda resolverá sobre a procedencia da actuación proposta e
determinará o seu ámbito.
4.- Nestes casos corresponderálle-la formulación ás deputacións provinciais, ó
conselleiro de Política Territorial, Obras Públicas e Vivenda ou ós concellos
afectados.
5.- Os concellos interesados participarán activamente no proceso de elaboración
e tramitación do plan e solidariamente no financiamento dos custos, na forma en
que determine a resolución do conselleiro de Política Territorial, Obras
Públicas e Vivenda que autorice a actuación.
Artigo 40.- Formulación
de plans parciais, plans especiais, estudios de detalle e proxectos de
urbanización
Os plans parciais, plans especiais e estudios de detalle poderán ser formulados
polos concellos, por outros órganos competentes na orde urbanística e polos
particulares lexitimados para facelo.
Artigo 41.- Elaboración do planeamento municipal
1.- Acordada a redacción de calquera instrumento de ordenación urbanística,
formularase un avance do plan que sirva de orientación á súa redacción, no que
se conteñan a estratexia, as directrices e os obxectivos xerais do plan, que
será sometido a coñecemento do Pleno do Concello. A continuación abrirase un
período de información pública polo prazo mínimo dun mes, mediante anuncio que
se publicará no Diario Oficial de Galicia e nun dos xornais de maior
circulación da provincia, durante o cal as entidades e os particulares poderán
suxeri-lo que estimen oportuno e presentar propostas e convenios urbanísticos
que estimen procedentes.
Ó mesmo tempo remitiráselles un exemplar á Delegación do Goberno en Galicia, á
Consellería de Política Territorial, Obras Públicas e Vivenda e ós concellos
limítrofes, a fin de que, no mesmo prazo, a Administración achegue cantos
documentos e informacións deban ser tidos en conta para a redacción do
instrumento de ordenación urbanística de que se trate.
2.- A formulación do avance previsto no número anterior só será preceptiva para
a elaboración do plan xeral de ordenación municipal e do plan especial de
reforma interior cando aborde operacións integradas en solo urbano consolidado.
Nos demais supostos, a formulación do avance terá carácter facultativo.
3.- Concluída a elaboración do planeamento e inmediatamente antes da súa
aprobación inicial, o expediente completo seralle remitido para o seu informe ó
conselleiro de Política Territorial, Obras Públicas e Vivenda, que deberá
emitilo no prazo dun mes.
Artigo 42.- Procedemento de aprobación do planeamento municipal
1.- Terminada a fase de elaboración do planeamento, o Concello
que o formulou procederá á súa aprobación inicial e acordará a apertura do
trámite de información pública, como mínimo durante un mes, mediante anuncio
que se publicará no Diario Oficial de Galicia e nun dos xornais de maior
circulación na provincia.
2.- O Concello, á vista do resultado da información pública, aprobarao
provisionalmente coas modificacións que procedesen, expresamente detalladas e
motivadas.
3.- Cumpridos estes trámites, o Concello someteralle o plan, co expediente
completo, ó órgano autonómico competente que deba outorga-la aprobación
definitiva, a fin de que resolva motivadamente sobre a dita aprobación,
examinando o cumprimento da legalidade e valorando o tratamento dos intereses
supralocais afectados.
Se non procede outorga-la aprobación definitiva, o órgano competente sinalará
as deficiencias e subseguintes modificacións que procede introducir, co obxecto
de que, unha vez reparadas e aprobadas polo Concello, se eleve de novo o
documento para a súa aprobación definitiva, agás que quedase relevado de facelo
pola escasa importancia das modificacións.
4.- Entenderase outorgada a aprobación definitiva por acto presunto, nos termos
establecidos nos artigos 43 e 44 da Lei 30/1992, do 26 de novembro, se
transcorren tres meses desde a entrada do expediente completo no Rexistro do
órgano competente sen que este comunicase a resolución, sempre que o plan
conteña os documentos e as determinacións preceptivos.
5.- No caso de que a aprobación definitiva do instrumento urbanístico lle
corresponda ó Concello, prescindirase da aprobación provisional, e procederase
directamente á aprobación definitiva logo do informe preceptivo e vinculante do
conselleiro de Política Territorial, Obras Públicas e Vivenda. Para estes
efectos, concluída a tramitación do planeamento e inmediatamente antes da
aprobación definitiva, o Concello daralle traslado do contido íntegro daquel
xunto co expediente completo tramitado, para que no prazo de tres meses se
pronuncie sobre el. Entenderase emitido en sentido favorable o informe se non
se rende no citado prazo de tres meses, contados desde a data de recepción do
expediente completo na Consellería de Política Territorial, Obras Públicas e
Vivenda.
6.- Na tramitación de instrumentos de planeamento de iniciativa particular, o
trámite de información pública notificaráselles individualmente ós propietarios
dos terreos afectados.
Así mesmo, no suposto de que os plans parciais ou plans especiais contivesen a
delimitación de polígonos, deberá notificárselles individualmente o devandito
trámite ós propietarios afectados.
Cando os propietarios sexan descoñecidos, se ignore o lugar de notificación ou
intentada a notificación non se puidese practicar, a notificación farase por
medio de anuncios no taboleiro de edictos do Concello e mais no Diario Oficial
de Galicia.
Artigo 43.- Introducción
de modificacións substanciais
No caso de que se pretenda introducir modificacións que signifiquen un cambio
substancial do documento inicialmente aprobado, pola adopción de novos
criterios respecto da clasificación e cualificación do solo, ou en relación coa
estructura xeral e orgánica do territorio, abrirase un novo período de
información pública antes de ou>
nal. De igual modo se procederá cando a aprobación definitiva lle corresponda ó Concello.
Artigo 44.- Especialidades na tramitación dos instrumentos de planeamento
1.- Os instrumentos de ordenación urbanística supramunicipal
serán tramitados pola Administración autonómica ou pola Deputación Provincial
que os formulase, seguindo o procedemento previsto nos artigos anteriores. En
todo caso, antes da aprobación inicial, primeiro, e simultaneamente ó trámite
de información pública, despois, daráselles traslado do documento elaborado ós
concellos afectados a fin de que poidan examinalo e pronunciarse sobre el
mediante acordo adoptado polo Pleno da Corporación no prazo máximo de dous
meses.
2.- Cando se trate de plans xerais de ordenación municipal, logo da súa
aprobación inicial e simultaneamente ó trámite de información pública, o
Concello solicitará informe da Deputación Provincial, que se entenderá
favorable se non se emitise no prazo dun mes.
3.- Os estudios de detalle e os proxectos de urbanización serán aprobados
inicialmente polo Concello competente e sometidos logo a información pública
durante un mes mediante anuncio que se publicará no Diario Oficial de Galicia e
nun dos xornais de maior circulación na provincia. Á vista do resultado da
información pública, o Concello aprobaraos definitivamente coas modificacións
que resulten pertinentes.
Artigo 45.- Competencia para a aprobación definitiva
1.- Correspóndelle ó conselleiro de Política Territorial, Obras
Públicas e Vivenda a aprobación definitiva das normas provinciais de
planeamento, plans xerais de ordenación municipal e proxectos de ordenación do
medio rural, logo de informe, se é o caso, da Comisión Superior de Urbanismo de
Galicia, sen prexuízo dos supostos previstos na lei nos que lles corresponda ós
concellos respectivos en réxime de competencia delegada.
2.- Os plans especiais que se axusten ó planeamento superior do que sexan
desenvolvemento, plans parciais, estudios de detalle e proxectos de
urbanización serán aprobados definitivamente polos concellos respectivos.
Haberá que aterse ó disposto no número anterior nos supostos nos que o
planeamento especial non estea previsto no superior.
3.- En todo caso, os instrumentos de planeamento que afecten varios municipios
serán aprobados definitivamente polo conselleiro de Política Territorial, Obras
Públicas e Vivenda.
Artigo 46.- Prazos para a aprobación definitiva de instrumentos de planeamento de desenvolvemento de iniciativa particular
1.- O prazo para resolver sobre a aprobación inicial de plans de
desenvolvemento do plan xeral, estudios de detalle e proxectos de urbanización
de iniciativa particular será de tres meses, contados a partir da súa
presentación no Rexistro Xeral do Concello.
2.- O prazo para a aprobación definitiva polo Concello de plans de
desenvolvemento dos plans xerais, estudios de detalle e proxectos de
urbanización de iniciativa privada será de tres meses, contados desde o acordo
de aprobación inicial. Transcorrido este prazo sen que se procedese á
notificación da resolución, entenderase aprobado por acto presunto, nos termos
establecidos nos artigos 43 e 44 da Lei 30/1992, do 26 de novembro, sempre que
se realizase o trámite de información pública e se emitisen os informes
preceptivos e aqueles conteñan tódalas determinacións e documentos preceptivos
axustándose ó ordenamento urbanístico vixente.
3.- Non se aplicará o silencio administrativo positivo cando os plans ou
instrumentos contivesen determinacións contrarias á lei, ós plans de superior
xerarquía ou ás directrices de ordenación do territorio de Galicia.
Artigo 47.- Regra especial de tramitación
1.- Se os plans de desenvolvemento do plan xeral, estudios de
detalle e proxectos de urbanización son tramitados por iniciativa doutras
administracións públicas ou de empresas con capital exclusivo ou
maioritariamente público que teñan como fin principal a urbanización, a
creación de solo ou a construcción de vivendas de promoción pública, serán
aplicables os prazos establecidos no artigo anterior.
2.- O Consello da Xunta de Galicia poderá acorda-la declaración de urxencia na
tramitación dos instrumentos a que se refire o número anterior e, neste caso,
reduciranse os prazos a dous meses para a aprobación inicial e a outros dous
meses para a aprobación definitiva, computados segundo dispón o artigo
anterior. Transcorrido calquera destes prazos sen que o Concello comunicase a
resolución procedente, o conselleiro de Política Territorial, Obras Públicas e
Vivenda actuará por subrogación, e a tramitación do expediente proseguirá ata a
súa aprobación definitiva, sendo aplicable o disposto no artigo anterior.
Artigo 48.- Vixencia dos plans
1.- Os plans de ordenación terán vixencia indefinida.
2.- A aprobación definitiva do planeamento deberá publicarse no Diario Oficial
de Galicia e no Boletín Oficial da Provincia. Así mesmo, deberá publicarse no
Boletín Oficial da Provincia o documento que conteña a normativa e as
ordenanzas. Cando esta teña lugar en virtude de acto presunto, a obriga da súa
publicación correrá a cargo da Administración á que lle competa a súa
aprobación por acto expreso.
3.- Cando a competencia para a aprobación definitiva lle corresponda ó
Concello, comunicaráselle esta ó conselleiro de Política Territorial, Obras
Públicas e Vivenda, ó tempo que se lle dará traslado dunha copia autenticada do
expediente administrativo completo e de dous exemplares do instrumento aprobado
definitivamente con tódolos planos e documentos que integran o plan sobre os
que recaese o acordo de aprobación definitiva, debidamente dilixenciados polo
secretario do Concello, facendo consta-lo dito extremo.
4.- A eficacia do acto de aprobación definitiva e a entrada en vigor do plan
aprobado quedan condicionadas ó cumprimento do disposto neste artigo e ó que
dispoña para o efecto a lexislación reguladora da Administración actuante.
Artigo 49.- Revisión do planeamento
1.- A alteración do contido dos instrumentos de planeamento
urbanístico poderase levar a cabo mediante a revisión deles ou a modificación dalgún
ou dalgúns dos elementos que os constitúan.
2.- Enténdese por revisión do planeamento xeral a adopción de novos criterios
respecto da estructura xeral e orgánica do territorio ou da clasificación do
solo, motivada pola elección dun modelo territorial distinto ou pola aparición
de circunstancias sobrevidas, de carácter demográfico ou económico, que incidan
substancialmente sobre a ordenación, ou polo esgotamento da súa capacidade. A
revisión poderá determina-la substitución do instrumento de planeamento
existente e observaranse as mesmas disposicións enunciadas para a súa
tramitación e aprobación.
3.- Nos demais supostos, a alteración das determinacións do plan considerarase
como modificación deste, aínda cando a devandita alteración leve consigo cambios
illados na clasificación ou cualificación do solo.
4.- Cando as circunstancias o esixisen, o órgano competente da Comunidade
Autónoma poderá ordenar motivadamente a revisión dos plans xerais, logo de
audiencia das entidades locais afectadas.
Artigo 50.- Modificación dos plans
1.- As modificacións de calquera dos elementos dos plans,
proxectos, normas e ordenanzas suxeitaranse ás mesmas disposicións enunciadas
para a súa tramitación e aprobación, con exclusión da formulación do avance,
sen prexuízo do disposto no artigo 52.
2.- Sen embargo, cando a modificación tendese a incrementa-la intensidade do
uso dunha zona, requirirase para aprobala a previsión dos maiores espacios
libres, dotacións e equipamentos que requira a actuación proposta.
3.- Non se considerarán modificacións do planeamento de rango superior os
reaxustes das determinacións que introduza o planeamento de desenvolvemento que
sexan consecuencia do estudio preciso da ordenación máis detallada, sempre que
se cumpran os seguintes requisitos:
a) Que non afecten a estructura fundamental do planeamento
superior nin os usos globais e niveis de intensidade fixados nel.
b) Que non supoñan un distinto emprazamento ou unha diminución das superficies
de terreo destinadas a zonas verdes e espacios libres de dominio e uso público
nin de equipamentos e dotacións.
c) Que non impliquen aumento do aproveitamento urbanístico nin da densidade de
vivendas ou edificacións.
4.- Non se considerarán modificacións do planeamento os reaxustes nas delimitacións dos ámbitos do planeamento ou dos polígonos delimitados, sempre que non afecten máis dun 15% da superficie do ámbito delimitado polo planeamento superior. Neste caso, será necesario o consentimento dos propietarios directamente afectados.
Artigo 51.- Modificación
de zonas verdes ou espacios libres
Se a modificación dos plans afectase o uso urbanístico das zonas verdes ou
espacios libres previsto polo plan, deberá ser aprobada logo de informe
favorable da Comisión Superior de Urbanismo de Galicia.
Artigo 52.- Suspensión
do planeamento
O Consello da Xunta, por instancia do conselleiro de Política Territorial,
Obras Públicas e Vivenda e logo de audiencia das entidades locais interesadas,
poderá suspender para a súa revisión, en todo ou en parte do ámbito a que se
refiran, a vixencia dos instrumentos de ordenación urbanística, na forma, nos
prazos e cos efectos sinalados para a suspensión de licencias. O acordo de
suspensión determinará a entrada en vigor da ordenación provisional elaborada e
proposta polo conselleiro, sen necesidade de seguirse a tramitación ordinaria.
A dita ordenación terá un carácter transitorio ata a entrada en vigor dun novo
planeamento e a súa duración non poderá ser superior ós nove meses.
Artigo 53.- Executividade
do planeamento
Os instrumentos de ordenación urbanística serán inmediatamente executivos logo
da súa entrada en vigor segundo o previsto no artigo 48.
Artigo 54.- Declaración de utilidade pública
1.- A aprobación dos instrumentos de ordenación urbanística e de
delimitación de polígonos que se vaian desenvolver polo sistema de expropiación
implicará a declaración de utilidade pública e a necesidade de ocupación dos
bens afectados, para os fins de expropiación ou imposición de servidumes.
2.- Cando para a execución do planeamento non fose necesaria a expropiación do
dominio e bastase a constitución dalgunha servidume sobre el, prevista polo
dereito privado ou administrativo, poderá impoñerse, se non se acadase acordo
co propietario, conforme o procedemento da Lei de expropiación forzosa.
Así mesmo, cando deban modificarse ou suprimirse servidumes privadas por
estaren en contradicción coas determinacións do planeamento, poderá expropiarse
conforme o procedemento da citada lei.
Artigo 55.- Publicidade
1.- Os instrumentos de ordenación urbana, con tódolos seus
documentos, serán públicos e calquera persoa poderá, en todo momento,
consultalos e solicitar información sobre eles no Concello correspondente.
2.- Nos municipios de máis de 50.000 habitantes os concellos deberán regular, mediante
a correspondente ordenanza, a cédula urbanística dos terreos ou edificios
existentes en solo urbano e urbanizable.
Ó expedi-la cédula, se o plan estivese en proceso de modificación ou revisión,
farase constar expresamente esta circunstancia naquela.
Artigo 56.- Obrigatoriedade
1.- Os particulares, ó igual cá Administración, quedarán
obrigados ó cumprimento das disposicións sobre ordenación urbana contidas nesta
lei e nas demais normas aplicables e nos instrumentos de ordenación aprobados conforme
ela.
2.- Serán nulas de pleno dereito as reservas de dispensación que se contivesen
nos plans ou nas ordenanzas, así como as que, con independencia deles, se
concedesen.
Artigo 57.- Usos e
obras provisionais
Malia a obrigatoriedade da observancia dos plans, se non houbesen de
dificulta-la súa execución, poderanse autorizar sobre os terreos ou as
edificacións usos e obras xustificadas de carácter provisional, que deberán
demolerse cando o acordase o Concello, sen dereito a indemnización. A autorización
aceptada polo propietario deberá inscribirse baixo as indicadas condicións no
Rexistro da Propiedade.
Artigo 58.- Edificios fóra de ordenación
1.- Os edificios e as instalacións erixidos con anterioridade á aprobación
definitiva do planeamento urbanístico que resultasen desconformes con este
serán cualificados como fóra de ordenación.
2.- Agás que no propio planeamento se dispuxese outro réxime, non poderán
realizarse neles obras de consolidación, aumento de volume, modernización ou
incremento do seu valor de expropiación, pero si as pequenas reparacións que
esixisen a hixiene, o ornato e a conservación do inmoble.
3.- Sen embargo, en casos excepcionais, poderán autorizarse obras parciais e
circunstanciais de consolidación, cando non estivese prevista a expropiación ou
demolición do predio no prazo de quince anos, contados desde a data en que se
pretendese a súa realización.
Artigo 59.- Adaptación ó ambiente
1.- As construccións deberán adaptarse, no básico, ó ambiente en que estivesen situadas e, para tal efecto:
a) As construccións en lugares inmediatos ou que formen parte
dun grupo de edificios de carácter artístico, histórico, arqueolóxico, típico
ou tradicional deberán harmonizar con el. Igualmente, cando sen existir un
conxunto de edificios houbese algún de gran importancia ou calidade dos
caracteres indicados.
b) Nos lugares de paisaxe aberta ou natural, sexa rural ou marítima, ou nas
perspectivas que ofrezan os conxuntos urbanos de características histórico-artísticas,
típicos ou tradicionais e nas inmediacións das estradas e camiños de traxecto
pintoresco, non se permitirá que a situación, masa, altura dos edificios, muros
e peches, ou a instalación doutros elementos, limite o campo visual para contempla-las
belezas naturais, rompa a harmonía da paisaxe ou desfigure a perspectiva propia
desta.
c) A tipoloxía das construccións deberá ser congruente coas características do
contorno, e os materiais empregados para o anovamento e acabado de fachadas,
cubertas e peches de parcelas deberán harmonizar coa paisaxe en que se vaian
emprazar.
2.- As mesmas condicións anteriores seranlles aplicables ás obras de
rehabilitación, modernización ou conservación dos inmobles.
Artigo 60.- Alturas
1.- En defecto de plan xeral de ordenación municipal que o
autorice, nos terreos enclavados en solos ou rueiros edificados en máis das
súas dúas terceiras partes, non se poderá edificar cunha altura superior á
media das edificacións xa construídas e sen superar, en todo caso, as tres
plantas, medidas en cada punto do terreo. Nos demais supostos, a altura das
edificacións non superará as dúas plantas medidas do mesmo xeito. Todo iso sen
prexuízo das demais limitacións que sexan aplicables.
2.- Para a aplicación do disposto no número anterior, o Concello deberá fixar,
con carácter previo ó outorgamento de licencias de edificación, a altura media
de edificios xa construídos no rueiro ou tramo de fachada seguindo o
procedemento establecido para a aprobación dos estudios de detalle. A altura
así determinada manterase inalterada ata que se aprobe o plan xeral de
ordenación municipal.
Artigo 61.- Distancia
ás vías de circulación
As construccións e os peches que se constrúan con obras de fábrica, vexetación
ornamental ou outros elementos permanentes, en zonas non consolidadas pola
edificación, teranse que desprazar un mínimo de 4 metros do eixe da vía pública
a que dean fronte, agás que o instrumento de ordenación estableza unha
distancia superior.
Unicamente se exclúe desta obriga a colocación de mouteiras ou peches de postes
e arame destinados a delimita-la propiedade rústica.
En todo caso, haberá que aterse ó disposto na lexislación de estradas.
Artigo 62.- Réxime da propiedade
1.- As facultades do dereito de propiedade exerceranse no marco
da lexislación básica do Estado e da súa función social, dentro dos límites e
co cumprimento dos deberes establecidos nesta lei ou, en virtude dela, polos
plans de ordenación, conforme a clasificación urbanística dos predios.
2.- A ordenación do uso dos terreos e das construccións enunciadas nesta lei
non conferirá dereitos indemnizatorios, por implicar meras limitacións e
deberes que definen o contido normal da propiedade segundo a súa cualificación
urbanística. Os afectados terán, sen embargo, dereito á distribución equitativa
dos beneficios e das cargas do planeamento nos termos previstos nesta lei.
Artigo 63.- Clasificación do solo
1.- Os plans xerais de ordenación municipal deberán clasifica-lo
territorio municipal en todos ou algúns dos seguintes tipos de solo: urbano, de
núcleo rural, urbanizable e rústico.
2.- Os proxectos de ordenación do medio rural poderán clasifica-lo territorio
municipal en solo urbano, solo de núcleo rural e solo rústico.
Artigo 64.- Solo urbano
1.- Constituirán o solo urbano:
a) Os terreos que o plan xeral ou o proxecto de ordenación do
medio rural inclúan nesta clase por contaren con acceso rodado, abastecemento
de auga, evacuación de augas e subministración de enerxía eléctrica, debendo
ter estes servicios características axeitadas para servir á edificación que
sobre eles exista ou se vaia construír. Tamén se considerarán urbanos os
terreos que teñan a súa ordenación consolidada por ocupa-la edificación polo
menos dúas terceiras partes dos espacios aptos para ela, segundo a ordenación
que o plan xeral ou o proxecto de ordenación do medio rural establezan.
b) Os que en execución do planeamento cheguen a dispoñer efectivamente dos
mesmos elementos de urbanización ós que se refire o parágrafo anterior.
2.- Para os efectos da aplicación do réxime urbanístico, o planeamento xeral
poderá distingui-las categorías de solo urbano consolidado e solo urbano non
consolidado.
Artigo 65.- Categorías de solo urbano
1.- Terán a consideración de solo urbano consolidado os terreos
pertencentes a esta clase de solo ós que o planeamento xeral lles recoñeza este
carácter por non resultar necesario o desenvolvemento de actuacións de
execución integral.
2.- Consideraranse solo urbano non consolidado os terreos pertencentes a esta
clase de solo que deban someterse a un proceso de execución integral. En todo
caso someteranse ó dito proceso as áreas do territorio de recente urbanización,
xurdida sen planeamento previo ou á marxe deste.
Artigo 66.- Solo de
núcleo rural
Clasificaranse como solo de núcleo rural os terreos que se inclúan no ámbito
dos núcleos rurais delimitados polo planeamento.
Artigo 67.- Solo
urbanizable
Constituirán o solo urbanizable os terreos que o plan xeral de ordenación
municipal ou as normas provinciais de planeamento incorporen ó proceso de
desenvolvemento urbano en consecuencia coas actuacións públicas programadas ou
privadas concertadas.
Artigo 68.- Solo rústico
1.- Constituirán o solo rústico os terreos que o planeamento
xeral non inclúa en ningunha das clases de solo anteriores; en particular, os
espacios ou elementos existentes que o dito planeamento determine para
outorgarlles unha especial protección, polos seus valores ecolóxicos,
medioambientais, paisaxísticos, históricos, etnográficos e culturais, ou con
potencialidade productiva.
2.- No solo rústico o planeamento xeral deberá distinguir dúas categorías:
rústico común e rústico de especial protección.
3.- Tamén constituirán o solo rústico aquelas áreas delimitadas polo plan xeral
de acordo co previsto nos artigos 14.d) e 21.2 desta lei en tanto non sexan
incorporadas ó proceso de desenvolvemento urbanístico mediante a aprobación do
correspondente plan parcial.
Artigo 69.- Soares
Para os efectos desta lei, terán a consideración de soares as superficies de
solo urbano aptas para a edificación que reúnan, ademais, os seguintes
requisitos:
a) Que estean urbanizadas conforme as normas mínimas
establecidas en cada caso polo planeamento, e, se este non existise ou non as
concretase, precisarase que, ademais de contar coas sinaladas no artigo
64.1.a), a vía a que a parcela dea fronte teña pavimentada a calzada.
b) Que teñan sinaladas aliñacións e rasantes, se existise o devandito
planeamento.
Artigo 70.- Réxime do solo urbano
1.- O solo urbano, ademais das limitacións específicas que lle
impoña o planeamento, estará suxeito á de non poder ser edificado ata que a
respectiva parcela mereza a condición de soar, agás que se asegure a execución
simultánea da urbanización e da edificación mediante as garantías
regulamentariamente establecidas.
2.- Os propietarios de solo urbano deberán:
a) Cederlles gratuitamente ós concellos respectivos os terreos
destinados a viais, parques, xardíns públicos e demais dotacións públicas
establecidas polo planeamento, sempre que sexa posible o reparto equitativo das
cargas e dos beneficios entre os propietarios afectados. Os terreos destinados
a sistemas xerais que se inclúan en áreas de reparto serán de cesión obrigatoria
e gratuíta.
b) Cede-lo terreo necesario para situa-lo 15% do aproveitamento tipo que
corresponda ós terreos incluídos nas áreas de reparto que se definan polo
planeamento en solo urbano non consolidado.
c) Custea-la parte que lles corresponda do importe da urbanización, ou
executala nos polígonos que se xestionen polo sistema de compensación de acordo
cos prazos previstos.
d) Solicita-la licencia de edificación e edifica-los soares cando o plan así o
estableza e nos prazos que este sinale.
e) Cede-los terreos nos que se localice o aproveitamento correspondente ó
Concello, por exceder do susceptible de apropiación privada.
Artigo 71.- Aproveitamento urbanístico da propiedade
1.- O aproveitamento urbanístico da propiedade en solo urbano será:
a) Nos terreos situados en zonas de solo urbano consolidado e
non incluídos polo planeamento en áreas de reparto, o aproveitamento real, sen
prexuízo do dereito dos propietarios ó equitativo reparto de cargas e
beneficios.
O aproveitamento real será o que resulte da aplicación directa das ordenanzas
ou normas urbanísticas á parcela.
b) Nos terreos a que se refire o apartado anterior, pero incluídos polo plan
xeral en áreas de reparto, o aproveitamento tipo fixado para a área.
c) Nos terreos situados en áreas non consolidadas e, polo tanto, incluídos ou
por incluír polo planeamento nun polígono para ser obxecto de execución
integral, o 85% do aproveitamento tipo da área de reparto correspondente.
2.- Para os efectos sinalados neste artigo, o plan xeral poderá establecer distintas áreas de reparto.
Artigo 72.- Réxime do solo urbanizable
1.- O solo urbanizable estará suxeito á limitación de non poder
ser urbanizado ata que se aprobe o correspondente plan parcial. Entre tanto,
non se poderán realizar nel obras ou instalacións, agás as que se vaian
executar mediante a redacción de plans especiais para obras de infraestructura
e as de carácter provisional previstas no artigo 57, nin poderán destinarse a
outros usos ou aproveitamentos distintos dos que sinale o plan xeral.
2.- Os propietarios de solo urbanizable deberán:
a) Cede-los terreos destinados polo plan xeral a sistemas xerais
de dominio público, incluídos neste tipo de solo ou adscritos a el.
b) Ceder gratuíta e obrigatoriamente a favor do Concello os terreos destinados
a viais, zonas verdes e espacios libres públicos, dotacións e demais servicios
ós que o plan parcial lles atribúa o carácter de bens de dominio público. Terán
este carácter, en todo caso, o sistema viario de interese xeral e as reservas
mínimas legalmente establecidas para o sistema de zonas verdes e espacios
libres, para dotacións e aparcamentos.
c) Ceder obrigatoria e gratuitamente o terreo necesario para situa-lo 15% do
aproveitamento tipo da área de reparto en que se encontre o predio.
d) Custear e, se é o caso, executa-las obras de urbanización nos prazos
previstos polo planeamento, en proporción ó 85% do aproveitamento tipo.
e) Solicita-la licencia de edificación e edifica-los soares cando o plan así o
estableza e nos prazos que este sinale.
f) Cede-los terreos en que se localice o aproveitamento correspondente ó
Concello, por exceder do susceptible de apropiación privada.
Artigo 73.- Aproveitamento
urbanístico
O aproveitamento urbanístico que lle corresponde a cada predio será o 85% do
aproveitamento tipo da área de reparto no que se encontre enclavado, sen que
teña relevancia ó respecto a súa cualificación concreta no plan.
Artigo 74.- Reparto de cargas e
beneficios.
O reparto equitativo das cargas e dos beneficios que deriven da aplicación dos
artigos precedentes efectuarase a través das operacións de reparcelación ou
compensación que procedan.
Artigo 75.- Concepto de núcleo rural
1.- Terán o carácter de núcleos rurais as áreas do territorio
que, por existiren agrupacións de vivendas e xurdiren relacións propias da vida
comunitaria, constitúan un asentamento de poboación singularizado por un
topónimo, diferenciado nos censos e padróns oficiais e identificado como tal
pola poboación residente e pola práctica administrativa local, que se
caracterizasen pola súa especial vinculación coas actividades do sector
primario de carácter agrícola, gandeiro, forestal, pesqueiro ou análogas.
2.- Conforme os parámetros sinalados no número precedente e en función da
división da propiedade dos terreos, condicións topográficas, elementos naturais
e infraestructura existente, o planeamento delimitará graficamente os núcleos
rurais comprendidos no territorio.
Artigo 76.- Réxime do solo de núcleos rurais
1.- Os terreos que os plans xerais ou os proxectos de ordenación
do medio rural inclúan nas áreas delimitadas como núcleos rurais de poboación
serán destinados ós usos relacionados coas actividades propias do medio rural e
coas necesidades da poboación residente nos devanditos núcleos.
2.- Non se poderá autorizar ningunha clase de edificacións se non estivese
resolta a dispoñibilidade, polo menos, dos servicios de acceso rodado,
saneamento, abastecemento de auga e enerxía eléctrica. Cando o uso a que se
destine a edificación ou o terreo o requira, esixirase a dotación de
aparcamento suficiente.
3.- Cando se pretenda construír novas edificacións, ou substituí-las
existentes, os propietarios deberán cederlle gratuitamente ó Concello os
terreos necesarios para a apertura ou regularización do viario preciso e
executar, á súa custa, a conexión cos servicios existentes no núcleo. Para
estes efectos, cando sexa necesario proceder á apertura de vías de acceso en
áreas non consolidadas pola edificación, estas deberán ter un ancho mínimo de 8
metros.
4.- Os tipos de construccións deberán ser axeitados á súa condición de
edificacións propias do medio rural no que se emprazan, quedando prohibidas as
características das zonas urbanas.
5.- No suposto de execución de plans especiais de mellora dos núcleos rurais
previstos no artigo 27.2 desta lei, os propietarios do solo están obrigados a:
a) Cederlles gratuitamente ós concellos os terreos destinados a
viais, equipamentos e dotacións públicas.
b) Cede-lo terreo necesario para situa-lo 15% do aproveitamento correspondente
ó Concello.
c) Custear e executa-las obras de urbanización previstas no plan especial.
d) Solicita-la licencia de edificación e edificar cando o plan especial así o
estableza.
Neste caso, o aproveitamento urbanístico dos propietarios dos terreos será o
85% do aproveitamento que resulte do establecido no correspondente plan
especial de mellora do núcleo rural.
Artigo 77.- Réxime do solo rústico
1.- Os terreos clasificados como solo rústico común, en tanto
manteñan este carácter, só poderán ser destinados a usos característicos do
medio rural, vinculados á utilización racional dos recursos naturais.
En todo caso, deberán respectarse as determinacións contidas nos instrumentos
de planeamento previstos na Lei 4/1989, do 27 de marzo, de conservación dos
espacios naturais e da flora e fauna silvestres.
2.- Nos terreos situados nesta categoría de solo, poderanse realizar
construccións destinadas a actividades agrícolas, forestais, gandeiras ou
outras que garden relación coa natureza, extensión e destino do predio ou coa
explotación de recursos naturais, así como construccións e instalacións
vinculadas á execución, mantemento e servicio das obras públicas.
3.- Poderanse autorizar construccións e instalacións para fins de interese
xeral que teñan que emprazarse no medio rural, ou aquelas das que a súa
localización veña determinada polas características e esixencias da actividade.
4.- Nos supostos sinalados no número 3 deste artigo, antes do outorgamento da
licencia municipal requirirase autorización do órgano autonómico competente,
logo de información pública polo prazo de vinte días.
5.- Os tipos de construccións deberán ser axeitados á súa condición de illadas,
e axeitados ó medio rural no que se emprazan, quedando prohibidas as
edificacións características das zonas urbanas e as vivendas e os usos
residenciais.
6.- O plan xeral poderá permitir en solo rústico que non sexa obxecto de
especial protección a construcción de vivendas unifamiliares illadas. Neste
suposto, o plan xeral deberá determina-las condicións de illamento das vivendas
regulando, polo menos, a superficie mínima da parcela e a distancia mínima a
lindeiros e vías públicas, e establece-los indicadores ou límites a partir dos
que non se poderán autorizar novas vivendas. En todo caso, a excepción prevista
neste número deberá gardar estricta congruencia co estudio do medio rural e co
sistema de núcleos de poboación que o plan xeral configure.
7.- Nas transferencias de propiedade, divisións e segregacións de terreos nesta
clase de solo, non poderán efectuarse fraccionamentos en contra do disposto na
lexislación agraria.
8.- En todo caso, a parcela mínima edificable non será inferior á unidade
mínima de cultivo establecida pola lexislación agraria para cada municipio.
9.- Non se poderá autorizar ningunha clase de edificación neste solo se non
estivesen resoltos, a custa do propietario, os servicios urbanísticos previstos
no artigo 76.2.
Artigo 78.- Incorporación ó proceso de desenvolvemento urbanístico
1.- Nas áreas delimitadas polo plan xeral de ordenación
municipal de conformidade co disposto no artigo 14.d), poderanse incorporar ó
proceso de desenvolvemento urbanístico superficies de solo rústico común
mediante a aprobación dos plans parciais a que se refire o artigo 23 desta lei.
2.- O réxime urbanístico aplicable ás actuacións anteriores será o
correspondente ó solo urbanizable, e o seu aproveitamento urbanístico estará
suxeito á limitación de non poder supera-la densidade media proxectada polo
plan xeral para o solo urbanizable do termo municipal.
Artigo 79.- Proteccións especiais no solo rústico
1.- O planeamento xeral deberá delimitar aqueles espacios ou
elementos existentes no solo rústico que polos seus valores ecolóxicos, medioambientais,
paisaxísticos, históricos, etnográficos e culturais ou con potencialidade
productiva deban ser obxecto de especial protección urbanística.
2.- Nestas áreas, ademais das limitacións establecidas con carácter xeral para
o solo rústico común, está prohibida calquera utilización que implique
transformación do seu destino ou natureza ou lesione o valor específico que se
queira protexer.
Artigo 80.- Subrogación
por razón de alleamento
O alleamento de predios non modificará a situación do seu titular respecto das
limitacións e dos deberes instituídos pola lexislación urbanística. O
adquirente quedará subrogado no lugar e posto do anterior propietario nos
dereitos e deberes vinculados ó proceso de urbanización e edificación, así como
nos compromisos que, como consecuencia do devandito proceso, tivese contraídos
coa Administración urbanística competente.
Artigo 81.- Fixación de prazos
1.- Os prazos para o cumprimento dos deberes urbanísticos de
cesión, de distribución de cargas e beneficios e de urbanización
estableceranse, se é o caso, nos programas dos plans xerais e nos plans de
etapas dos plans especiais, en solo urbano, e dos plans parciais, en solo
urbanizable.
2.- No seu defecto, o prazo para o cumprimento dos deberes ós que se refire o
apartado anterior será de catro anos desde a aprobación definitiva da
delimitación do polígono ou, se é o caso, da unidade reparcelable.
Artigo 82.- Cumprimento
de deberes
Consideraranse cumpridos os deberes urbanísticos sinalados no artigo anterior
nos seguintes supostos:
a) Os deberes de cesión e de distribución de cargas e
beneficios, coa aprobación definitiva da reparcelación ou, se é o caso, do
proxecto de compensación.
b) Os de execución da urbanización, coa recepción polo Concello das obras
previstas nos correspondentes proxectos, nos termos que regulamentariamente se
establezan.
Artigo 83.- Fixación dos prazos
1.- Os propietarios de soares deberán solicita-la licencia de
edificación dentro do prazo fixado no plan que se execute.
2.- O Consello da Xunta, por proposta do conselleiro de Política Territorial,
Obras Públicas e Vivenda, poderá establecer prazos para a edificación ou
modificar directamente os que estivesen sinalados polo planeamento, en casos
xustificados por razóns de interese social.
Artigo 84.- Modificación dos prazos
1.- Os plans xerais, especiais e parciais poderán establece-las
circunstancias que determinen a procedencia da modificación dos prazos
previstos para a urbanización e, se é o caso, para a edificación.
2.- A modificación dos prazos fixados polo planeamento resolveraa
definitivamente o Concello, logo de aprobación inicial e información pública
polo prazo dun mes e con informe favorable do conselleiro de Política
Territorial, Obras Públicas e Vivenda, ó que se lle dará conta da aprobación
definitiva, se esta procedese.
Artigo 85.- Incumprimento dos prazos
1.- Nos supostos de actuacións urbanísticas de iniciativa
privada, o incumprimento inxustificado dos deberes de cesión, de distribución
de cargas e beneficios e de urbanización nos prazos establecidos dará lugar á
perda das correspondentes facultades urbanísticas.
2.- Dará lugar ás mesmas consecuencias o incumprimento inxustificado do prazo
de edificación.
3.- A perda das facultades urbanísticas a que se refiren os apartados
anteriores producirase a partir do momento en que se lles notifique ós
propietarios afectados a resolución declarativa do incumprimento dos deberes
urbanísticos, dictada logo de audiencia do interesado. Ata ese momento poderán
os propietarios iniciar ou prosegui-lo proceso de urbanización e edificación.
Artigo 86.- Fixación de
prazos
Os plans xerais fixarán os prazos de caducidade das licencias de edificación
por razón de demora na iniciación e finalización das obras, así como por causa
de interrupción delas.
Artigo 87.- Determinación
1.- Será obrigatorio o establecemento de áreas de reparto cando
os plans xerais recoñezan áreas de solo urbano non consolidado a que se refire
o artigo 65.2 desta lei.
2.- En solo urbano consolidado, os plans xerais poderán definir áreas de
reparto, fixando os correspondentes aproveitamentos tipo só para os efectos de
facilita-la distribución dos novos beneficios e cargas que o plan estableza e
de determina-lo aproveitamento atribuíble ós propietarios de terreos que, polo
seu destino público, deban ser obxecto de cesión ou de expropiación. En ningún
caso entrará no reparto o aproveitamento da edificación existente que o plan
manteña.
Artigo 88.- Regras para a inclusión
1.- Cando o plan xeral estableza áreas de reparto, cada unha
destas incluirá os terreos comprendidos no seu ámbito que, en virtude das
determinacións do plan, teñan aproveitamento lucrativo, incluído o dotacional
privado, así como os que estean destinados, tamén polo plan, a zonas verdes,
espacios libres públicos e demais dotacións públicas, con exclusión dos
existentes.
2.- Serán incluídos nas áreas de reparto os terreos destinados a sistemas
xerais, agás cando a súa propia magnitude determine a improcedencia de que
sexan obtidos a través dos sistemas de reparto de cargas e beneficios.
Artigo 89.- Delimitación
de polígonos
Dentro de cada área de reparto, e cando se trate de actuacións de carácter
integral en solo urbano non consolidado, deberanse delimitar polígonos que
permitan o cumprimento do conxunto dos deberes de cesión, de distribución de
cargas e beneficios e de urbanización que fosen procedentes.
Artigo 90.- Determinación
1.- Cando os plans xerais establezan a programación de varios sectores
en solo urbanizable, o conxunto deles e os sistemas xerais pertencentes ou
adscritos ós devanditos sectores para a súa xestión integrarán unha soa área de
reparto.
2.- Cando os plans xerais non tivesen prevista a programación á que se refire o
número anterior, cada área de reparto integrarase por un ou varios sectores e
os sistemas xerais pertencentes ou adscritos a eles, segundo se determine
xustificadamente polo plan xeral.
3.- No caso de incorporación ó proceso de desenvolvemento urbanístico a que se
refire o artigo 78 desta lei, as áreas de reparto coincidirán cos sectores que
se delimiten con ocasión da redacción dos plans parciais.
Artigo 91.- Cálculo
1.- En solo urbano, o aproveitamento tipo de cada área de
reparto obterase dividindo o aproveitamento lucrativo total, incluído o
dotacional privado correspondente a aquela, expresado sempre en metros cadrados
construíbles do uso e da tipoloxía edificatoria característicos, pola súa
superficie total, excluídos os terreos afectos a dotacións públicas, de
carácter xeral ou local, xa existentes, así como os sistemas xerais, no suposto
do artigo 88.2 desta lei. O resultado reflectirá sempre, unitariamente, a
superficie construíble do uso e da tipoloxía característicos por cada metro
cadrado de solo da área respectiva.
2.- Nos supostos nos que o plan xeral non estableza a edificabilidade por medio
dun coeficiente, este deberase deducir da edificabilidade resultante por
aplicación das condicións xerais da edificación establecidas polo propio
planeamento, co obxecto de determina-lo aproveitamento tipo da área de reparto
en que se encontre incluída a zona correspondente.
3.- Para que o aproveitamento tipo poida expresarse por referencia ó uso e á
tipoloxía edificatoria característicos, o planeamento fixará xustificadamente
os coeficientes de ponderación relativa entre o dito uso e tipoloxía, ó que
sempre se lle asignará o valor da unidade, e os restantes, ós que
corresponderán valores superiores ou inferiores, en función das circunstancias
concretas do municipio e da área de reparto.
Artigo 92.- De sistemas
xerais
O aproveitamento tipo aplicable ós terreos destinados a sistemas xerais non
incluídos en áreas de reparto será a media dos aproveitamentos tipo das áreas
de reparto existentes nesta clase de solo, referida ó uso residencial.
Artigo 93.- Con división en sectores
1.- En solo urbanizable o aproveitamento tipo de cada área de
reparto determinarase dividindo o aproveitamento lucrativo total das zonas
incluídas nelas, expresado en metros cadrados construíbles do uso
característico, pola superficie total da área, incluíndo os sistemas xerais
pertencentes ou adscritos a ela.
2.- Cando dentro dunha área de reparto se inclúan varias zonas, o plan xeral
fixará, xustificándoos debidamente, coeficientes de ponderación relativa entre
as diferentes zonas na forma establecida no artigo 91.3.
Artigo 94.- Sen
división en sectores en solo rústico apto para urbanizar
Cando os plans xerais de ordenación municipal, de conformidade co artigo 14.d),
clasifiquen solo rústico apto para ser incorporado ó proceso de desenvolvemento
urbanístico, o aproveitamento tipo dos sectores determinarase nos respectivos
plans parciais, na forma establecida no artigo anterior.
Artigo 95.- Clases
1.- En solo urbano non consolidado e no solo urbanizable, a
distribución de cargas e beneficios realizarase, no sistema de cooperación,
mediante a reparcelación e, no sistema de compensación, a través do proxecto do
mesmo nome.
2.- En solo urbano consolidado, a soa distribución de cargas e beneficios
levarase a cabo a través da reparcelación, nas súas distintas modalidades.
Artigo 96.- En solo urbano
1.- Nas superficies comprendidas en áreas de reparto de solo
urbano, con anterioridade á petición de licencia de edificación deberanse
realiza-las correspondentes operacións de distribución de cargas e beneficios,
para axusta-lo aproveitamento apropiable e o aproveitamento real.
2.- Se as determinacións do planeamento non o impedisen, poderanse outorgar
licencias de edificación de terreos situados en áreas de reparto de solo
urbano, sempre que o aproveitamento solicitado non sexa superior ó
aproveitamento tipo e non concorran supostos de distribución obrigatoria de
cargas e beneficios.
3.- Non poderán outorgarse licencias para terreos incluídos nas citadas áreas
de reparto cando se soliciten aproveitamentos superiores ó tipo sen cumpri-la
esixencia establecida no apartado 1 deste artigo.
Artigo 97.- En solo
urbanizable
En solo urbanizable, a distribución de cargas e beneficios realizarase mediante
a aplicación dos instrumentos propios do sistema de actuación que se utilice en
cada caso.
Artigo 98.- Obxecto
1.- Entenderase por reparcelación a agrupación de predios comprendidos
no polígono ou na unidade reparcelable para a súa nova división axustada ó
planeamento, con adxudicación das parcelas resultantes ós interesados en
proporción ós seus respectivos dereitos.
2.- A reparcelación ten por obxecto distribuír xustamente as cargas e os
beneficios da ordenación urbanística, regulariza-la configuración dos predios,
situa-lo seu aproveitamento en zonas aptas para a edificación conforme o
planeamento e localizar sobre parcelas determinadas e nesas mesmas zonas o
aproveitamento que, se é o caso, lle corresponda á Administración actuante.
3.- A reparcelación comprende tamén a determinación das indemnizacións ou
compensacións necesarias para que quede plenamente cumprido, dentro da unidade
reparcelable, o principio da xusta distribución entre os interesados das cargas
e dos beneficios da ordenación urbanística.
4.- A distribución xusta das cargas e dos beneficios da ordenación será
necesaria sempre que o plan lles asigne desigualmente ós predios afectados o
volume ou a superficie edificable, os usos urbanísticos ou as limitacións e
cargas da propiedade.
Artigo 99.- Competencias
A competencia para tramitar e resolve-los expedientes de reparcelación
correspóndelles ós concellos, sen prexuízo das fórmulas de subrogación que se
regulan por esta lei.
Artigo 100.- Iniciativa
O proxecto de reparcelación será formulado de oficio, polo Concello, ou por
propietarios que representen, polo menos, o 25% da superficie do polígono ou
unidade reparcelable.
Artigo 101.- Contido
1.- O proxecto de reparcelación terá en conta os seguintes criterios:
a) O dereito dos propietarios será proporcional á superficie das
parcelas respectivas no momento da aprobación da delimitación do polígono ou da
unidade reparcelable. Non obstante, os propietarios, por unanimidade, poderán
adoptar un criterio distinto.
b) Para a determinación do valor das parcelas resultantes considerarase o
básico de repercusión coas correccións, cando proceda, derivadas da situación e
características da cada parcela no polígono ou na unidade reparcelable,
determinadas na forma que sinale a normativa sobre fixación de valores
catastrais.
Se o valor básico de repercusión non estivese fixado pola Administración
tributaria conforme as determinacións do plan en execución, calcularase coas
mesmas regras que se utilizan para a súa fixación pola citada Administración
tributaria.
c) As plantacións, obras, edificacións, instalacións e melloras que non poidan
conservarse valoraranse con independencia do solo, e o seu importe
satisfaráselle ó propietario interesado con cargo ó proxecto, en concepto de
gastos de urbanización.
d) As obras de urbanización non contrarias ó planeamento vixente ó tempo da súa
realización que resulten útiles para a execución do novo plan serán
consideradas igualmente como obras de urbanización con cargo ó proxecto, e
satisfaráselle o seu importe ó titular do terreo sobre o que se realizasen.
e) Toda a superficie susceptible de aproveitamento privado do polígono non
destinada a un uso dotacional público deberá ser obxecto de adxudicación entre
os propietarios afectados, en proporción ós seus respectivos dereitos na
reparcelación.
As compensacións económicas substitutivas ou complementarias por diferencias de
adxudicación que, se é o caso, procedan fixaranse atendendo o prezo medio en
venda das parcelas resultantes, sen incluí-los custos de urbanización.
f) Procurarase, sempre que sexa posible, que os predios adxudicados estean
situados en lugar próximo ó das antigas propiedades dos mesmos titulares.
g) Cando a escasa contía dos dereitos dalgúns propietarios non permita que se
lles adxudiquen predios independentes a todos eles, os soares resultantes
adxudicaránselles en pro indiviso a tales propietarios. Non obstante, se a
contía deses dereitos non acadase o 15% da parcela mínima edificable, a
adxudicación poderase substituír por unha indemnización en metálico.
2.- En ningún caso poderán adxudicarse como predios
independentes superficies inferiores á parcela mínima edificable, ou que non
reúnan a configuración e as características axeitadas para a súa edificación
conforme o planeamento.
3.- Non serán obxecto de nova adxudicación, conservándose as propiedades
primitivas, sen prexuízo, cando fose necesario, da regularización de lindeiros
e das compensacións económicas que procedan:
a) Os terreos edificados conforme o planeamento.
b) Os terreos con edificación non axustada ó planeamento, cando a diferencia,
en máis ou en menos, entre o aproveitamento que lle corresponda conforme o plan
e o que lle correspondería ó propietario en proporción ó seu dereito na
reparcelación sexa inferior ó 15% deste último, sempre que non estivesen
destinados a usos incompatibles coa ordenación urbanística.
c) Os terreos con edificacións destinadas a usos non incompatibles co
planeamento, cando o custo da súa eliminación resulte desproporcionado á
economía da actuación.
d) Os inmobles que iniciasen expediente de declaración de ben de interese
cultural ou estean incluídos nos catálogos a que se refire o artigo 32.
Artigo 102.- Procedemento
1.- O expediente de reparcelación entenderase iniciado ó
aprobarse a delimitación do polígono ou da unidade reparcelable.
2.- A iniciación do expediente de reparcelación levará consigo, sen necesidade
de declaración expresa, a suspensión do outorgamento de licencias de
parcelación e edificación no ámbito do polígono ou da unidade reparcelable.
3.- Os proxectos aprobaraos inicialmente o Concello no prazo de tres meses
desde a presentación da documentación completa. Transcorrido este prazo sen que
recaia o acordo pertinente, o conselleiro de Política Territorial, Obras
Públicas e Vivenda actuará por subrogación, cando así o soliciten os
interesados, sendo o prazo de aprobación inicial o mesmo có sinalado para a
Administración municipal, contado desde a presentación da solicitude ante a
Consellería.
4.- Logo de aprobado inicialmente, someterase o proxecto a información pública
polo prazo mínimo de vinte días, con citación persoal dos interesados e a
través da correspondente publicación no Diario Oficial de Galicia.
No caso de actuación por subrogación do conselleiro de Política Territorial,
Obras Públicas e Vivenda, logo de finalizada a tramitación do proxecto,
devolveráselle este ó Concello para a súa aprobación definitiva.
5.- O proxecto entenderase aprobado definitivamente por acto presunto se
transcorresen tres meses desde que finalizase o trámite de información pública
sen que se comunicase resolución expresa sobre tal aprobación, nos termos
previstos nos artigos 43 e 44 da Lei 30/1992, do 26 de novembro, de réxime
xurídico das administracións públicas e do procedemento administrativo común.
No suposto de subrogación previsto no número anterior, o dito prazo contarase a
partir da recepción polo Concello do expediente tramitado, que deberá serlle
remitido no prazo máximo dun mes desde que finalizase o trámite de información
pública. En todo caso, transcorrido o prazo para a devolución do expediente ó
Concello, comezará o cómputo de tres meses para entender aprobado o proxecto
por acto presunto.
Artigo 103.- Reparcelación voluntaria
1.- Os propietarios de terreos que teñan que ser sometidos a un
proceso de distribución de cargas e beneficios poderán utiliza-lo procedemento
abreviado da reparcelación voluntaria.
2.- Nestes casos, a proposta de reparcelación formulada polos propietarios
afectados e formalizada en escritura pública, na que farán consta-la aceptación
de todos eles, será sometida a información pública durante vinte días e
informada polos servicios municipais correspondentes, e seralle elevada ó Concello
para que se pronuncie sobre a aprobación definitiva.
3.- Cando recaia a aprobación definitiva non será necesaria ningunha nova
formalización, bastando, para a inscrición no Rexistro da Propiedade, coa
presentación da citada escritura e da certificación do acordo da súa
aprobación.
Artigo 104.- Efectos
O acordo aprobatorio do proxecto de reparcelación producirá os seguintes
efectos:
a) Transmisión ó Concello, en pleno dominio e libre de cargas,
de tódolos terreos de cesión obrigatoria para a súa incorporación ó patrimonio
do solo ou a súa afectación ós usos previstos no planeamento.
b) Subrogación, con plena eficacia real, das antigas polas novas parcelas,
sempre que quede establecida a súa correspondencia.
c) Afectación real das parcelas adxudicadas ó cumprimento das cargas e
pagamento dos gastos inherentes ó sistema de actuación correspondente.
Artigo 105.- Extinción ou transformación de dereitos e cargas
1.- Cando non teña lugar a subrogación real, o acordo aprobatorio
da reparcelación producirá a extinción dos dereitos reais e das cargas
constituídos sobre o predio achegado, correndo a cargo do propietario que o
achegou a indemnización correspondente, fixándose o seu importe no mencionado
acordo.
2.- Nos supostos de subrogación real, se existisen dereitos reais ou cargas que
se estimen incompatibles co planeamento, o acordo aprobatorio da reparcelación
declarará a súa extinción e fixará a indemnización correspondente a cargo do
propietario respectivo.
3.- Existindo subrogación real e compatibilidade co planeamento urbanístico, se
a situación e as características do novo predio fosen incompatibles coa
subsistencia dos dereitos reais ou das cargas que deberían recaer sobre elas,
as persoas ás que estes dereitos ou cargas favorecesen poderán obte-la súa
transformación nun dereito de crédito con garantía hipotecaria sobre o novo
predio, na contía en que a carga se valorase. O rexistrador da propiedade que
aprecie tal incompatibilidade farao constar así no asento respectivo. En
defecto de acordo entre as partes interesadas, calquera delas poderá acudir ó
Xulgado competente da orde civil para obter unha resolución declarativa da
compatibilidade ou incompatibilidade e, neste último caso, para fixa-la
valoración da carga e a constitución da mencionada garantía hipotecaria.
4.- Malia o disposto nos números 1 e 2, as indemnizacións pola extinción de
servidumes ou dereitos de arrendamento incompatibles co planeamento ou coa súa
execución consideraranse gastos de urbanización, correspondéndolles ós
propietarios en proporción á superficie dos seus respectivos terreos.
Artigo 106.- Inscrición
Unha vez firme en vía administrativa o acordo de aprobación definitiva da
reparcelación, procederase á súa inscrición no Rexistro da Propiedade, na forma
que se establece na lexislación aplicable.
Artigo 107.- Efectos tributarios e supletoriedade das normas de expropiación forzosa
1.- As adxudicacións de terreos ás que dea lugar a
reparcelación, cando se efectúan en favor dos propietarios comprendidos no
correspondente ámbito de actuación e en proporción ós seus respectivos
dereitos, gozarán de tódalas exencións tributarias que estableza a lexislación
aplicable. Respecto da incidencia destas transmisións no imposto sobre o
incremento do valor dos terreos de natureza urbana haberá que aterse ó disposto
na normativa estatal.
2.- Supletoriamente aplicaránselle á reparcelación as normas da expropiación
forzosa.
Artigo 108.- Disposición
xeral
En solo urbano, cando non se actúe a través de polígonos e o planeamento
previse a delimitación de áreas de reparto e fixase o aproveitamento tipo, o
axuste entre os aproveitamentos susceptibles de apropiación e os reais
permitidos polo planeamento, e o conseguinte reparto de cargas e beneficios, realizarase
a través das transferencias de aproveitamento urbanístico.
Artigo 109.- Natureza
As transferencias de aproveitamentos urbanísticos configúranse como operacións
reparcelatorias que teñen como finalidade facer posible o reparto de cargas e beneficios
do planeamento, o axuste entre os aproveitamentos susceptibles de apropiación e
os reais permitidos pola ordenación urbanística e a obtención dos terreos
destinados a viais, zonas verdes, espacios libres públicos e demais dotacións
de carácter público ou privado.
Artigo 110.- Forma
1.- Pola súa condición de operacións reparcelatorias, as transferencias de aproveitamentos urbanísticos poderán adopta-la forma de:
a) Reparcelación descontinua, que se caracteriza por afectar
terreos integrados en unidades reparcelables descontinuas ou parcelas illadas.
As compensacións entre propietarios poderanse realizar tanto en terreos coma en
metálico.
b) Reparcelación económica, mediante a cal o promotor da iniciativa urbanística
lle aboa á Administración unha cantidade equivalente ó valor urbanístico do
terreo do cal se obtén o aproveitamento necesario para acada-lo permitido pola
ordenación, que terá o carácter de cota substitutoria.
2.- En ámbolos dous supostos, a proposta de reparcelación, que incluirá a delimitación da unidade reparcelable, será definitivamente aprobada polo órgano municipal competente, logo de audiencia dos propietarios afectados.
Artigo 111.- Extinción
do aproveitamento
Tendo en conta as finalidades estrictamente urbanísticas que se perseguen
mediante a utilización destes instrumentos reparcelatorios, as transferencias
de aproveitamentos urbanísticos deberán referirse, necesariamente, a terreos
determinados. Destes, os que estivesen destinados polo planeamento ó uso ou ó
servicio público extinguirán o seu aproveitamento lucrativo xerado unha vez que
se utilicen nunha operación desta natureza e quedarán afectos á finalidade
prevista polo planeamento.
Artigo 112.- Rexistro
de Transferencias de Aproveitamentos
A aplicación do réxime de transferencias requirirá a creación polo Concello dun
Rexistro de Transferencias de Aproveitamentos, no que se inscribirán, polo
menos, os seguintes actos:
a) As operacións de reparcelación descontinua.
b) As operacións de reparcelación económica.
Artigo 113.- Inscrición
1.- Non se poderá inscribir no Rexistro da Propiedade acto ou
acordo ningún de transferencia de aproveitamentos urbanísticos sen que se
acredite, mediante a oportuna certificación expedida para o efecto, a súa
previa inscrición no Rexistro de Transferencias de Aproveitamentos.
2.- En todo caso, para a inscrición no Rexistro de Transferencias de
Aproveitamentos será preciso acredita-la titularidade rexistral da parcela ou
parcelas ás que a transferencia se refira, esixíndose, no caso de existencia de
cargas, a conformidade dos titulares destas
Artigo 114.- Obtención
de aproveitamento por expropiación
Os concellos poderán desenvolver actuacións expropiatorias de terreos que, por determinación
do planeamento, vaian ser destinados ó uso, servicio ou equipamento públicos,
co obxecto de facer efectiva a súa afectación a estes fins e dispoñer do
aproveitamento urbanístico que poida ser obtido polos particulares interesados.
Artigo 115.- Axustes de
aproveitamentos
O planeamento poderá impoñe-las transferencias de aproveitamentos cando
estableza unhas condicións urbanísticas de volume ou altura co carácter de
mínimas obrigatorias e coincidan o aproveitamento susceptible de apropiación e
o sinalado na ordenación.
Artigo 116.- Obxecto
1.- A normalización de predios aplicarase sempre que non sexa
necesaria a redistribución das cargas e dos beneficios da ordenación entre os
propietarios afectados, pero sexa preciso regulariza-la configuración física
dos predios para adaptala ás esixencias do planeamento.
2.- Poderase acordar en calquera momento, de oficio ou por instancia de parte
interesada.
Artigo 117.- Finalidade
1.- As normas que regulan a xestión urbanística teñen como
finalidade garanti-la execución das previsións do planeamento, o reparto
equitativo das cargas e dos beneficios derivados del e establece-las canles
para garantir que a Comunidade participe nas plusvalías que xera a habilitación
de solo para usos urbanísticos.
2.- A execución do planeamento desenvolverase polos procedementos establecidos
nesta lei.
Artigo 118.- Competencias
1.- A execución dos plans de ordenación urbanística
correspóndelles ós concellos, sen prexuízo da atribución de competencias a
órganos específicos do Estado ou da Comunidade Autónoma.
2.- Os órganos da Administración autonómica poderanse subrogar nas competencias
municipais nos supostos previstos pola lei.
3.- A execución dos plans polo sistema de expropiación pode ser obxecto de
concesión administrativa, ou ser asumida polos órganos ou entidades da
Administración autonómica ou do Estado, en desenvolvemento de convenios que se
subscriban co respectivo Concello.
4.- Os particulares poderán participar na execución do planeamento a través dos
procedementos previstos por esta lei.
Artigo 119.- Presupostos da execución
1.- A execución do planeamento require a aprobación do
planeamento pormenorizado esixible segundo a clase de solo de que se trate.
2.- En solo urbano será suficiente a aprobación do planeamento xeral, se este
contivese a súa ordenación pormenorizada. No seu defecto, precisarase a
aprobación do correspondente plan especial de reforma interior ou estudio de
detalle, de acordo co que se estableza no planeamento xeral.
3.- En solo de núcleo rural, cando se trate de desenvolver actuacións
integrais, será necesario aprobar previamente un plan especial de mellora do
núcleo.
4.- En solo urbanizable requirirase a previa aprobación do plan parcial do
sector correspondente.
5.- A execución dos sistemas xerais, cando requira unha actuación
expropiatoria, esixirá a aprobación previa dun plan especial.
Artigo 120.- Polígonos
1.- Os polígonos configúranse como os ámbitos territoriais que
comportan a execución integral do planeamento e serán delimitados de forma que
permitan o cumprimento do conxunto dos deberes de cesión, de urbanización e de
xusta distribución de cargas e beneficios na totalidade da súa superficie.
En solo urbano consolidado, os polígonos poderán ser descontinuos. En solo
urbano non consolidado, no solo de núcleo rural no suposto previsto no artigo
76.5 e no solo urbanizable, tódolos terreos, agás os sistemas xerais, se é o
caso, quedarán incluídos en polígonos.
2.- A execución do planeamento realizarase por polígonos completos, agás cando
se trate de executar directamente os sistemas xerais, de operacións simplemente
reparcelatorias que non impliquen un proceso de execución integral ou de
realizar actuacións illadas en solo urbano.
3.- Non se poderán delimitar polígonos que teñan entre si unha diferencia de
aproveitamento superior ó 15% do aproveitamento tipo da área de reparto
correspondente.
Artigo 121.- Procedemento para a delimitación de polígonos
1.- A delimitación de polígonos aprobaraa de oficio o Concello
ou por instancia dos particulares interesados, logo de información pública polo
prazo de vinte días, con citación persoal dos propietarios afectados.
Cando os propietarios sexan descoñecidos, se ignore o lugar de notificación ou
intentada a notificación non se puidese practicar, a notificación farase por
medio de anuncios no taboleiro de edictos do Concello e mais no Diario Oficial
de Galicia.
2. - O expediente de delimitación do polígono deberá conte-la relación dos
propietarios e dos bens inmobles afectados.
3.- A delimitación de polígonos poderá determinarse na ordenación pormenorizada
dos plans xerais e, no seu defecto, realizarase mediante o procedemento
previsto neste artigo. Suxeitarase a esta mesma tramitación a modificación,
cando proceda, dos polígonos xa delimitados.
4.- Na tramitación dos procedementos de delimitación de polígonos observaranse
as regras sobre prazos, subrogación e aprobación por acto presunto previstas no
artigo 102 desta lei.
Artigo 122.- Actuacións
illadas
A Administración actuante poderá promover actuacións illadas en solo urbano
para facer posible a execución de elementos concretos previstos polo
planeamento. A obtención dos terreos necesarios realizarase mediante a
aplicación da expropiación forzosa ou, se é o caso, das transferencias de aproveitamentos
urbanísticos.
Artigo 123.- Sociedades mercantís para a execución do planeamento
1.- As entidades locais e demais administracións públicas
poderán constituír sociedades mercantís das que o seu capital social pertenza íntegra
ou parcialmente a elas, conforme a lexislación aplicable, para a execución dos
plans de ordenación.
2.- A Administración poderá ofrecérlle-la subscrición dunha parte do capital da
sociedade por constituír a tódolos propietarios afectados sen licitación. A
distribución da devandita parte do capital entre os propietarios que aceptasen
participar na sociedade farase en proporción á superficie dos seus terreos.
Artigo 124.- Clases de sistemas de actuación
1.- Os polígonos desenvolveranse polo sistema de actuación que a
Administración determine en cada caso.
2.- Os sistemas de actuación son os seguintes:
a) Compensación
b) Cooperación
c) Expropiación
3.- A expropiación forzosa poderase aplicar, ademais, á execución dos sistemas xerais da ordenación urbanística do territorio ou á dalgún dos seus elementos, ou para realizar actuacións illadas en solo urbano.
Artigo 125.- Elección
do sistema de actuación
A Administración actuante determinará o sistema de actuación aplicable, tendo
en conta as actuacións concertadas, as características e complexidades da
iniciativa que se vai desenvolver, os medios con que conte, a colaboración da
iniciativa privada e as demais circunstancias que concorran, dándolles
preferencia ós sistemas de compensación e cooperación, sempre que se garanta
suficientemente a súa operatividade e non existan razóns de urxencia ou
necesidade que esixan a expropiación.
Artigo 126.- Procedemento
para a súa determinación
A determinación ou a modificación dos sistemas de actuación suxeitaranse ó
previsto no artigo 121 desta lei para o procedemento de delimitación dos
polígonos.
Artigo 127.- Cumprimento das previsións establecidas
1.- As previsións contidas na programación do planeamento e as concertadas
cos particulares deberán ser desenvolvidas nos prazos establecidos para o
efecto.
2.- O incumprimento desta obriga, cando se aplique o sistema de compensación,
dará lugar a que a Administración poida substituír de oficio o sistema de
actuación e optar polo de cooperación ou polo de expropiación, con
independencia das restantes consecuencias que, se é o caso, puidesen derivar do
incumprimento.
3.- Os propietarios que antes de finaliza-lo prazo establecido manifesten o seu
interese en desenvolve-la actuación e garantan o cumprimento dos seus deberes
mediante os correspondentes compromisos e garantías ante a Administración
actuante conservarán con plenitude os seus dereitos e integraranse no proceso
de execución que se desenvolva.
4.- Se a falta de execución do plan fose imputable á Administración, os
propietarios afectados conservarán os seus dereitos a iniciar ou prosegui-lo
proceso urbanizador e edificatorio.
Artigo 128.- Polígonos con exceso de aproveitamento real
1.- Cando os aproveitamentos permitidos polo planeamento nun
polígono excedan dos susceptibles de apropiación polo conxunto de propietarios
incluídos nel, os excesos corresponderanlle ó Concello.
2.- Os devanditos excesos poderán destinarse a compensar propietarios de
terreos non incluídos en polígonos afectos a dotacións locais ou sistemas
xerais. Tamén poderán destinarse os devanditos excesos a compensar propietarios
con aproveitamento real inferior ó susceptible de apropiación na área de
reparto na que se atopen.
3.- A Administración e os propietarios sinalados no número anterior
participarán nos custos de urbanización do polígono respectivo en proporción ós
aproveitamentos que lles correspondan.
4.- Malia o disposto no número 2, cando exista conformidade entre tódolos
propietarios do polígono, a Administración actuante poderalles transmiti-lo
exceso de aproveitamento real polo prezo resultante do seu valor urbanístico,
cando o uso dos terreos no polígono non sexa axeitado ós fins do patrimonio
municipal do solo. Neste caso, tamén será posible transmiti-lo devandito exceso
por permuta con terreos situados fóra do polígono con uso axeitado ós
mencionados fins.
Artigo 129.- Polígonos con aproveitamento real inferior ó susceptible de apropiación
1.- Cando os aproveitamentos permitidos polo planeamento fosen
inferiores ós susceptibles de apropiación polo conxunto dos propietarios,
diminuirase a carga de urbanizar en contía igual ó valor do aproveitamento non
materializable, sufragando a Administración actuante a diferencia resultante.
2.- Se mediante esta reducción non se puidese compensar integramente o valor
dos aproveitamentos non materializables, a diferencia farase efectiva noutros
polígonos que se encontren en situación inversa incluídos na mesma área de
reparto, ou mediante o aboamento en metálico do seu valor urbanístico, por
elección da Administración actuante.
Artigo 130.- Compensación
de cargas
Cando en solo urbano consolidado e non incluído en áreas de reparto a actuación
nun polígono determinado non sexa presumiblemente rendible, por resultaren
excesivas as cargas, en relación co escaso aproveitamento previsto para as
zonas edificables, o Concello poderá autorizar, sen modifica-las determinacións
do plan, unha reducción da contribución dos propietarios a elas, ou unha compensación
a cargo da Administración, procurando equipara-los custos da actuación ós
doutras análogas que resultaron viables.
Artigo 131.- Distribución xusta de cargas e beneficios
1.- Os deberes e as cargas inherentes á execución serán obxecto
de distribución xusta entre os propietarios afectados, xuntamente cos
beneficios derivados do planeamento, na forma prevista nesta lei.
2.- Cando no polígono existan bens de dominio e uso público non obtidos por
cesión gratuíta, o aproveitamento urbanístico correspondente á súa superficie
pertenceralle á Administración titular daqueles.
No suposto da súa obtención por cesión gratuíta, cando as superficies dos bens
de dominio e uso público anteriormente existentes fosen iguais ou inferiores ás
que resulten como consecuencia da execución do plan, entenderanse substituídas
unhas por outras. Se tales superficies fosen superiores, a Administración
percibirá o exceso, na proporción que corresponda, en terreos edificables.
Artigo 132.- Gastos de urbanización
1.- Os gastos de urbanización e os xerais da xestión serán
asumidos polos particulares e polos concellos en proporción ós aproveitamentos
que respectivamente lles correspondan.
2.- Nos gastos comprenderanse os seguintes conceptos:
a) O custo das obras de infraestructuras, servicios e mobiliario
urbano que estean previstos nos plans e proxectos e sexan de interese para o
polígono, sen prexuízo do dereito a reintegrarse dos gastos de instalación das
redes de subministracións con cargo ás entidades, titulares ou concesionarias,
que prestasen os servicios, agás na parte en que deban contribuí-los
propietarios segundo a regulamentación daqueles.
b) As indemnizacións procedentes polo cesamento de actividades, traslados,
derribamento de construccións, destrucción de plantacións, obras e instalacións
que esixan a execución dos plans.
c) O custo dos plans parciais e dos proxectos de urbanización e os gastos
orixinados pola compensación e reparcelación.
3.- O pagamento destes gastos poderase realizar, logo de acordo cos propietarios interesados, cedendo estes, gratuitamente e libres de cargas, terreos edificables na proporción que se estime suficiente para compensalos.
Artigo 133.- Determinacións xerais
1.- No sistema de compensación, os propietarios achegan os terreos
de cesión obrigatoria, realizan á súa custa a urbanización nos termos e nas
condicións que se determinen no plan e constitúense en Xunta de Compensación,
agás que tódolos terreos pertenzan a un só titular.
2.- Cando o sistema de compensación veña establecido no planeamento para un
determinado polígono, a súa efectiva aplicación requirirá que os propietarios
que representen máis do 50% da superficie daquel presenten o proxecto de
estatutos e de bases de actuación, debendo a Administración substituí-lo sistema,
noutro caso.
3.- Cando o mencionado sistema non veña establecido no planeamento, será
requisito para a adopción del que igual porcentaxe de propietarios o soliciten
no trámite de información pública do procedemento para determina-lo sistema de
actuación. A devandita solicitude, non obstante, non vinculará a
Administración, que resolverá, en todo caso, segundo se establece no artigo
125.
4.- Os estatutos e as bases de actuación da Xunta de Compensación serán
aprobados polo Concello. Para estes efectos, os propietarios que representen
máis do 50% da superficie total do polígono, constituídos en Comisión Xestora,
presentaranlle á Administración actuante os correspondentes proxectos de
estatutos e bases. Na tramitación dos estatutos e das bases seguirase o
procedemento previsto no artigo 102 desta lei.
5.- A Xunta de Compensación deberase constituír no prazo máximo de tres meses,
desde que sexa firme en vía administrativa o acto de aprobación dos estatutos e
das bases de actuación.
6.- Con suxeición ó establecido nas bases de actuación a Xunta de Compensación
formulará o correspondente proxecto de compensación. Para a definición de
dereitos achegados, valoración dos predios resultantes, regras de adxudicación,
aprobación, efectos do acordo aprobatorio e inscrición no Rexistro da
Propiedade do mencionado proxecto haberá que aterse ó disposto para a
reparcelación. Malia o anterior, por acordo unánime de tódolos afectados poden
adoptarse criterios diferentes, sempre que non sexan contrarios á lei ou ó planeamento
aplicable, nin lesivos para o interese público ou de terceiros.
7.- Será aplicable o disposto no artigo 105, debendo establecerse no proxecto
de compensación a valoración e a correspondente indemnización dos dereitos que
se extingan. Poderá acudirse perante o Xurado Provincial de Expropiación
Forzosa no caso de discrepancia coa valoración aprobada no proxecto de
compensación. Sen embargo, a aprobación definitiva do proxecto de compensación
constituirá título suficiente para a ocupación dos inmobles que correspondan,
unha vez que se constitúa en depósito ou se efectúe o pagamento das
indemnizacións ás que se refire este número.
8.- Para a aprobación do proxecto de compensación seguirase o procedemento
previsto no artigo 102, coa particularidade de que a súa aprobación inicial lle
corresponderá á Xunta de Compensación e a aprobación definitiva ó Concello, sen
posibilidade de subrogación pola Comunidade Autónoma.
Artigo 134.- Incorporación de propietarios á Xunta de Compensación
1.- Os propietarios do polígono que non solicitasen o sistema
poderán incorporarse con igualdade de dereitos e obrigas á Xunta de
Compensación, se non o fixesen nun momento anterior, dentro do prazo dun mes, a
partir da notificación do acordo de aprobación definitiva dos estatutos e das
bases de actuación da Xunta de Compensación. Transcorrido o dito prazo, a
incorporación só será posible se non entorpece o desenvolvemento do proceso e o
aproba a Xunta de Compensación.
Se algúns propietarios do polígono non se incorporasen á Xunta de Compensación,
esta poderá solicitar da Administración actuante ou ben a expropiación dos
ditos predios tendo a condición de beneficiaria dela, ou ben a ocupación dos
ditos predios en favor da Xunta de Compensación a fin de posibilita-la
execución das obras de urbanización previstas, recoñecéndoselles ós seus
titulares o dereito á adxudicación de terreos edificables en proporción á
superficie achegada coa reducción axeitada para compensa-los gastos de
urbanización correspondentes.
Neste último caso, aínda cando os terreos quedasen directamente afectados ó
cumprimento das obrigas inherentes ó sistema, a Xunta de Compensación só
actuará como fiduciaria con pleno poder dispositivo sobre os predios que
pertenzan ós propietarios incorporados voluntariamente a ela.
En todo caso, se os propietarios afectados pola ocupación demostrasen que os
seus terreos constitúen a única ou predominante fonte de ingresos con que
contan, terán dereito a percibir unha indemnización equivalente á rendibilidade
demostrada, durante o período que medie entre a ocupación efectiva e a
adxudicación que lles corresponda, ou á expropiación do seu dereito.
2.- Poderanse tamén incorporar á Xunta de Compensación empresas urbanizadoras
que vaian participar cos propietarios na xestión do polígono.
3.- A Xunta de Compensación terá natureza administrativa, personalidade
xurídica propia e plena capacidade para o cumprimento dos seus fins.
4.- Un representante da Administración actuante formará parte do órgano rector
da Xunta de Compensación, en todo caso.
5.- Os acordos da Xunta de Compensación adoptaranse por maioría simple das
cotas de participación, agás o de aprobación do proxecto de compensación, que
requirirá a maioría absoluta de cotas, e aqueloutros para os que os estatutos
esixan unha maioría cualificada.
Os acordos da Xunta de Compensación serán recorribles perante o Concello.
Artigo 135.- Xunta de Compensación e transmisión de terreos
1.- A incorporación dos propietarios á Xunta de Compensación non
presupón, agás que os estatutos dispuxesen outra cosa, a transmisión a ela dos
inmobles afectados ós resultados da xestión común. En todo caso, os terreos
quedarán directamente afectados ó cumprimento das obrigas inherentes ó sistema,
con anotación no Rexistro da Propiedade na forma que determina a lexislación
estatal.
2.- As xuntas de compensación actuarán como fiduciarias con pleno poder
dispositivo sobre os predios pertencentes ós propietarios membros daquelas, sen
máis limitacións cás establecidas nos estatutos.
3.- A transmisión á Administración correspondente de tódolos terreos de cesión
obrigatoria, en pleno dominio e libre de cargas, terá lugar por ministerio da
lei coa aprobación definitiva do proxecto de compensación.
4.- Ás transmisións de terreos que se realicen como consecuencia da
constitución da Xunta de Compensación por achega dos propietarios do polígono,
no caso de que así o dispuxesen os estatutos, e ás adxudicacións de soares que
se realicen a favor dos propietarios en proporción ós terreos incorporados por
aqueles, aplicaránselle-las exencións tributarias que establece a lexislación
estatal ou autonómica correspondente, en especial, as previstas no artigo 159.4
do Real decreto lexislativo 1/1992, do 26 de xuño.
Artigo 136.- Responsabilidade da Xunta de Compensación e obrigas dos seus membros
1.- A Xunta de Compensación será directamente responsable,
fronte á Administración competente, da urbanización co>
edificación dos soares resultantes, cando así se establecese.
2.- O incumprimento polos membros da Xunta de Compensación das obrigas e cargas
impostas por esta lei habilitará a Administración actuante para expropia-los
seus respectivos dereitos en favor da Xunta de Compensación, que terá a
condición xurídica de beneficiaria.
3.- No suposto do número anterior, o valor correspondente ós terreos será o
inicial, agás que se trate de solo urbano, caso no que se aplicarán os
criterios de valoración desta clase de solo nos casos de incumprimento.
4.- As cantidades debidas á Xunta de Compensación polos seus membros poderán
ser esixidas por vía de constrinximento, logo de petición da Xunta de
Compensación á Administración actuante.
Artigo 137.- Procedemento
abreviado
Os propietarios incluídos nun polígono, por acordo unánime, poderán presentar conxuntamente
a tramitación os proxectos de estatutos, as bases de actuación e de
compensación e, se é o caso, o proxecto de urbanización.
Artigo 138.- Substitución do sistema de compensación
1.- No suposto de que non se consiga a participación voluntaria
de propietarios que representen a superficie requirida para a determinación do
sistema de compensación e aprobación de estatutos, bases de actuación e do
proxecto de compensación, os que estean dispostos a promove-la execución
poderán solicitar da Administración actuante a substitución do sistema polo de
cooperación ou expropiación.
2.- Os propietarios que formulen esta petición e se comprometan a facer
efectivas as súas obrigas conservarán a plenitude dos seus dereitos e poderán
realiza-las operacións de colaboración previstas no sistema de cooperación, se
é o caso, e ser excluídos do sistema de expropiación, sempre que cumpran as
condicións establecidas para cada suposto.
Artigo 139.- Determinacións xerais
1.- No sistema de cooperación os propietarios achegan o solo de
cesión obrigatoria e a Administración executa as obras de urbanización con
cargo a eles.
2.- A aplicación do sistema de cooperación esixe a reparcelación dos terreos
comprendidos no polígono, agás que esta sexa innecesaria por resultar suficientemente
equitativa a distribución das cargas e dos beneficios.
3.- Poderanse constituír asociacións administrativas de propietarios, ben por
iniciativa destes ou do propio Concello, coa finalidade de colaborar na
execución das obras de urbanización.
4.- O procedemento, contido e demais normativa aplicable á reparcelación
axustarase ó disposto no artigo 98 e seguintes desta lei.
Artigo 140.- Gastos de urbanización
1.- Os gastos de urbanización distribuiranse entre os
propietarios en proporción á superficie dos seus respectivos terreos. Malia o
anterior, a distribución dos custos de urbanización farase en proporción ó
valor dos predios que lles sexan adxudicados na reparcelación ou, en caso de
innecesariedade desta, en proporción ó aproveitamento dos seus respectivos
predios.
2.- A Administración actuante poderá esixirlles ós propietarios afectados o
pagamento de cantidades a conta dos gastos de urbanización. Estas cantidades
non poderán exceder do importe dos investimentos previstos para os próximos seis
meses.
3.- A Administración actuante poderá, así mesmo, cando as circunstancias o
aconsellen, convir cos propietarios afectados un aprazamento no pagamento dos
gastos de urbanización.
Artigo 141.- Colaboración dos propietarios
1.- Os propietarios que representen, polo menos, o 25% da
superficie total do polígono poderán ofrecerlle a súa colaboración á
Administración actuante, que se concretará na entrega de planos, documentos e
calquera tipo de antecedentes, así como na elaboración e presentación do proxecto
de reparcelación, co alcance que se determine no compromiso que se formalice
para o efecto de conformidade co artigo 88.1 da Lei 30/1992, do 26 de novembro,
de réxime xurídico das administracións públicas e do procedemento
administrativo común.
2.- No suposto de que os propietarios chegasen a presenta-lo proxecto de
reparcelación, o Concello estará obrigado a efectua-la súa tramitación de
acordo coas regras establecidas para o efecto por esta lei.
Artigo 142.- Determinacións xerais
1.- A Administración actuante poderá optar por utiliza-lo
sistema de expropiación cando razóns de urxencia ou necesidade o xustifiquen.
Tamén se poderá elixir este sistema cando exista unha situación obxectiva que
orixine unha grave dificultade para a execución do plan mediante os sistemas de
compensación ou cooperación, derivada da existencia dun elevado número de
propietarios con intereses contradictorios, excesiva fragmentación do
parcelario ou outras similares. Neste suposto, a Administración actuante deberá
aplica-lo réxime de exclusión que se determina nos artigos 148 e seguintes.
2.- A expropiación aplicarase por polígonos completos e comprenderá tódolos
bens e dereitos incluídos neles, sen prexuízo do sinalado no número anterior.
Artigo 143.- Formas de
xestión
Cando se fixe a expropiación como sistema de actuación para un polígono,
poderanse utiliza-las formas de xestión que permita a lexislación
correspondente á Administración actuante e resulten máis axeitadas ós fins de
urbanización e de edificación previstos no planeamento.
Artigo 144.- Prezo xusto
1.- O prezo xusto expropiatorio dos terreos incluídos nun
polígono que se vaia desenvolver polo sistema de expropiación determinarase en
función do valor urbanístico, sen deducción ou adición ningunha.
2.- A Administración actuante poderá aplica-lo procedemento de taxación
conxunta ou segui-la expropiación individualmente.
Artigo 145.- Taxación conxunta
1.- Nos supostos do procedemento de taxación conxunta, o expediente conterá os seguintes documentos:
a) Determinación do ámbito territorial, cos documentos que o
identifiquen en canto a situación, superficie e lindeiros.
b) Fixación de prezos coa valoración razoada do solo, segundo a súa
cualificación urbanística.
c) Follas de prezo xusto individualizado de cada predio, nas que se conterá non
só o valor do solo, senón tamén o correspondente ás edificacións, obras,
instalacións e plantacións.
d) Follas de prezo xusto que correspondan a outras indemnizacións.
2.- O proxecto de expropiación cos documentos sinalados será
exposto ó público polo prazo dun mes, para que quen poida resultar interesado
formule as observacións e reclamacións que estime convenientes, en particular
no que atinxe á titularidade ou valoración dos seus respectivos dereitos.
3.- A información pública efectuarase mediante a inserción de anuncios no
Diario Oficial de Galicia e nun xornal dos de maior circulación da provincia.
4.- Así mesmo, as taxacións notificaránselles individualmente ós que aparezan
como titulares de bens ou dereitos no expediente, mediante traslado literal da
correspondente folla de aprecio e da proposta de fixación dos criterios de
valoración, para que poidan formular alegacións no prazo dun mes, contado a
partir da data de notificación.
5.- Cando o órgano expropiante non sexa o Concello, oirase este por igual prazo
dun mes. O período de audiencia á Administración municipal poderá coincidir en
todo ou en parte co dos interesados.
6.- Emitido informe sobre as alegacións, someterase o expediente á aprobación
do conselleiro de Política Territorial, Obras Públicas e Vivenda.
7.- A resolución aprobatoria do expediente notificaráselles ós interesados
titulares de bens e dereitos que figuran nel, conferíndolles un prazo de vinte
días, durante o cal poderán manifestar por escrito ante o conselleiro a súa
desconformidade coa valoración establecida no expediente aprobado.
En tal caso, a Consellería daralle traslado do expediente e da folla de aprecio
impugnada ó Xurado de Expropiación Forzosa que teña competencia no ámbito
territorial ó que a expropiación se refira, para efectos de fixa-lo prezo
xusto, que, en todo caso, se fará de acordo cos criterios de valoración
establecidos na lexislación vixente.
8.- Se os interesados non formulasen oposición á valoración no citado prazo de
vinte días, entenderase aceptada a que se fixou no acto aprobatorio do
expediente, entendéndose determinado o prezo xusto definitivamente e de
conformidade.
9.- Os erros non denunciados e xustificados no prazo sinalado no número 2 deste
artigo non darán lugar á nulidade ou reposición de actuacións, sen prexuízo de
que os interesados conserven o seu dereito a ser indemnizados na forma que
corresponda.
Artigo 146.- Aprobación e efectos do procedemento de taxación conxunta
1.- O acordo de aprobación definitiva do expediente de taxación
conxunta implicará a declaración de urxencia da ocupación dos bens e dereitos
afectados.
2.- O pagamento ou depósito do importe da valoración establecida producirá os
efectos previstos nos números 6, 7 e 8 do artigo 52 da Lei de expropiación
forzosa, sen prexuízo de que continúe a tramitación do procedemento para a
definitiva fixación do prezo xusto.
3.- O pagamento do prezo xusto só se lles fará efectivo, consignándose en caso
contrario o seu importe, ós interesados que acrediten fidedignamente a súa
titularidade.
Artigo 147.- Procedemento
de expropiación individual
En caso de que non se utilice o procedemento de taxación conxunta, seguirase o
que establece a lexislación do Estado para a expropiación individual.
Artigo 148.- Exclusión da expropiación
1.- Na aplicación do sistema de expropiación a Administración
actuante poderá excluír dela determinados bens, por petición dos seus
titulares, cando esta determinación non dificulte os obxectivos da actuación e
o propietario se comprometa a participar no proceso de execución do plan,
observando as condicións que estableza a Administración.
2.- En ningún caso se poderá acorda-la liberación se a expropiación vén
motivada polo incumprimento de deberes urbanísticos.
3.- Nos supostos previstos no artigo 150, será requisito imprescindible para
que poida acordarse a exclusión da expropiación a presentación da escritura de
reparcelación voluntaria.
Artigo 149.- Requisitos
1.- Para resolve-la petición de exclusión, a Administración
deberá ter especialmente en conta que as características dos terreos non
entorpezan o proceso de execución. Para este fin, poderase esixir unha
superficie mínima que permita a realización dunha actuación edificatoria
independente.
2.- Se a Administración estimase xustificada a petición de exclusión e que é
posible acceder a ela, sinalaralle ó propietario dos bens afectados as
condicións, os termos e a proporción en que aquel deberá vincularse á xestión
urbanística. Fixaranse, así mesmo, as garantías para o suposto de
incumprimento. En todo caso, o beneficiario quedará suxeito ó cumprimento dos
deberes urbanísticos básicos establecidos por esta lei.
3.- Aceptadas polo propietario as condicións fixadas, o órgano expropiante,
logo de apertura dun período de información pública de vinte días, dictará a
correspondente resolución, que se publicará no Boletín Oficial da Provincia.
Artigo 150.- Adxudicación
de parcelas excluídas da expropiación
Cando nos terreos que se vaian excluír da expropiación resulte necesario
efectuar unha nova distribución de parcelas para, no ámbito excluído, facer
posible o reparto de cargas e beneficios, utilizarase o procedemento da
reparcelación voluntaria, no que en ningún caso se poderán incluír bens ou
dereitos non excluídos daquela.
Artigo 151.- Incumprimento
do propietario de bens excluídos
O incumprimento dos deberes establecidos na resolución por parte dos
propietarios dos bens excluídos determinará a expropiación polo incumprimento
da función social da propiedade ou, se é o caso, o exercicio da vía de
constrinximento.
Artigo 152.- Obtención de terreos destinados a sistemas xerais
1.- Os terreos destinados a sistemas xerais poderán ser obtidos
mediante expropiación forzosa ou ocupación directa, en todo caso, ou en virtude
de cesión obrigatoria e gratuíta sempre que estean incluídos ou adscritos en
áreas de reparto.
2.- A cesión gratuíta realizarase, sempre que sexa posible, mediante a
aplicación dalgún dos instrumentos de distribución de cargas e beneficios
previstos nesta lei.
Artigo 153.- Obtención de terreos destinados a dotacións públicas locais
1.- Os terreos destinados a dotacións públicas de carácter local
serán obtidos polos concellos mediante cesión obrigatoria e gratuíta, se
estivesen incluídos nun polígono para a súa execución polo sistema de
compensación ou de cooperación.
2.- Se non se incluísen nun polígono serán obxecto de cesión gratuíta sempre
que poida aplicarse algún dos instrumentos de distribución de cargas e beneficios
previstos nesta lei. No seu defecto, serán obxecto de expropiación ou ocupación
directa.
Artigo 154.- Ocupación directa
1.- Enténdese por ocupación directa a obtención de terreos
afectos polo planeamento a dotacións públicas, mediante o recoñecemento ó seu
titular do dereito a integrarse nun polígono con exceso de aproveitamento real.
2.- A ocupación directa requirirá a previa determinación polo Concello dos
aproveitamentos que lle correspondan ó titular do terreo que se vai ocupar e a
aprobación da delimitación do polígono no que, por excede-lo seu aproveitamento
real do apropiable polo conxunto de propietarios inicialmente incluídos nel,
vaian facerse efectivos tales aproveitamentos.
3.- A aplicación desta modalidade de obtención de terreos dotacionais deberase
axustar ó procedemento que se determine regulamentariamente e, en todo caso, ás
seguintes regras:
1ª) Publicarase a relación dos terreos e propietarios afectados,
aproveitamentos urbanísticos correspondentes a cada un destes e polígono ou
polígonos onde deberán facer efectivos os seus dereitos e notificaráselles ós
propietarios afectados a ocupación prevista e as demais circunstancias
concorrentes.
2ª) A ocupación só poderá levarse a cabo transcorrido o prazo dun mes desde a
notificación e en tal momento levantarase acta, na que se fará constar, polo
menos:
a) Lugar e data de outorgamento e determinación da Administración actuante.
b) Identificación dos titulares dos terreos ocupados e situación rexistral
destes.
c) Superficie ocupada e aproveitamentos urbanísticos que lles correspondan.
d) Polígono onde se farán efectivos estes aproveitamentos.
3ª) No caso de propietarios descoñecidos, non comparecentes, incapacitados, sen
persoa que os represente ou cando se trate de propiedade litixiosa, as
actuacións sinaladas practicaranse con intervención do Ministerio Fiscal.
4.- O órgano actuante expedirá a favor de cada un dos propietarios de terreos
ocupados certificación dos extremos sinalados na regra segunda anterior.
5.- Unha copia da devandita certificación, acompañada do correspondente plano,
remitiráselle ó Rexistro da Propiedade para inscribi-la superficie ocupada a
favor da Administración nos termos que regulamentariamente se establezan.
6.- Simultaneamente á inscrición a que se refire o número anterior, abriráselle
folio rexistral independente ó aproveitamento urbanístico correspondente ó
predio ocupado segundo a certificación, e ó devandito folio trasladaranse as
inscricións de dominio e demais dereitos reais vixentes sobre o predio con
anterioridade á ocupación.
Artigo 155.- Constitución
1.- Os concellos que dispoñan de plan xeral de ordenación
municipal deberán constituí-lo patrimonio municipal do solo, coa finalidade de
obter reservas de solo para actuacións de iniciativa pública, facilita-la
execución do plan e contribuír á regulación do mercado de terreos destinados ó
desenvolvemento urbanístico.
2.- Os bens do patrimonio municipal do solo constitúen un patrimonio
diferenciado dos restantes bens municipais e os ingresos obtidos mediante o
alleamento de parcelas ou do aproveitamento que corresponda a terreos de
titularidade municipal destinaranse a fins de carácter urbanístico previstos no
número anterior.
Artigo 156.- Bens que o
integran
Integrarán o patrimonio municipal do solo os bens patrimoniais que resultasen
clasificados polo planeamento urbanístico como solo urbano ou urbanizable e, en
todo caso, os obtidos como consecuencia de cesións e expropiacións urbanísticas
e do exercicio do dereito de tanteo e retracto.
Artigo 157.- Destino
1.- Os bens do patrimonio municipal do solo deberán ser
destinados á construcción de vivendas suxeitas a algún réxime de protección
pública ou a outros usos de interese social, de acordo co planeamento
urbanístico vixente.
2.- Sempre que exista demanda de vivendas suxeitas a algún réxime de protección
pública, os concellos deberán ofrecer ó mercado os terreos integrados no
patrimonio municipal do solo aptos para esa finalidade, mediante o seu
alleamento ou permuta, para que sexan destinados á construcción deste tipo de
vivendas.
Subsidiariamente, tamén poderán realizar directamente, ou mediante convenio co
Instituto Galego da Vivenda e Solo ou con outras entidades públicas, esta
iniciativa.
3.- Cando non exista demanda de vivendas destas características, o Concello
poderá allea-los terreos incluídos no patrimonio municipal do solo, debendo
destinar necesariamente os recursos obtidos a finalidades de natureza
urbanística.
4.- Os concellos poderán ceder gratuitamente os bens incluídos no patrimonio
municipal do solo, nos supostos previstos na lexislación vixente e cumprindo os
requisitos establecidos nesta.
5.- Cando o uso dos terreos ou as características do polígono ou da unidade
reparcelable non resulten axeitados ós fins do patrimonio municipal do solo, e
exista conformidade de tódolos propietarios afectados, a Administración
actuante poderá transmitírlle-lo aproveitamento urbanístico que lles
corresponda nel, polo prezo resultante do seu valor urbanístico.
Artigo 158.- Dereito de superficie
1.- As entidades locais e as demais persoas públicas poderán
constituí-lo dereito de superficie en terreos da súa propiedade ou integrantes
do patrimonio municipal do solo, con destino á construcción de vivendas
suxeitas a algún réxime de protección pública ou a outros usos de interese
social; este dereito corresponderalle ó superficiario.
2.- O mesmo dereito asiste ós particulares, sen a limitación de destino
prevista no apartado anterior.
Artigo 159.- Réxime
xurídico
Nestes supostos, aplicarase o réxime establecido na lexislación do Estado.
Artigo 160.- Delimitación de áreas
1.- Para efectos de garanti-lo cumprimento da programación do
planeamento, de incrementa-lo patrimonio de solo e, en xeral, de facilita-lo
cumprimento dos obxectivos daquel, os concellos poderán delimitar áreas nas que
as transmisións onerosas de terreos quedarán suxeitas ó exercicio dos dereitos
de tanteo e retracto pola Corporación respectiva.
2.- Ó se delimitaren estas áreas deberase establecer se as transmisións de
dereitos suxeitas ó exercicio de tales dereitos son só as de terreos sen
edificar, teñan ou non a condición de soares, ou se inclúen tamén as de terreos
con edificación que non esgote o aproveitamento permitido polo plan, con
edificación en construcción, ruinosa ou desconforme coa ordenación aplicable.
3.- Poderá igualmente dispoñerse no acordo de delimitación de áreas a suxeición
ó exercicio dos expresados dereitos das transmisións de vivendas en
construcción ou construídas, sempre que o transmitente adquirise do promotor e,
no segundo caso, a transmisión se proxecte antes de transcorrer un ano despois
da terminación do edificio.
4.- Se o ámbito delimitado estivese previamente declarado, en todo ou en parte,
como área de rehabilitación integrada, poderase tamén establecer no
correspondente acordo que o exercicio dos dereitos de tanteo e retracto
abarcará incluso os predios edificados conforme a ordenación aplicable, tanto
no suposto de que a transmisión se proxecte ou se verifique en conxunto coma
fraccionadamente, en réxime ou non de propiedade horizontal.
5.- O prazo máximo de suxeición das transmisións ó exercicio dos dereitos de
tanteo e retracto será de dez anos, agás que, ó se delimita-la área, se fixase
outro menor.
Artigo 161.- Procedemento para a delimitación
1.- A delimitación das devanditas áreas poderase efectuar no
propio plan xeral ou mediante o procedemento de delimitación de polígonos.
2.- En calquera caso, entre a documentación especificamente relativa á
delimitación deberá figurar unha memoria xustificativa da necesidade de
somete-las transmisións ós dereitos de tanteo e retracto, os obxectivos que se
van conseguir, a xustificación do ámbito delimitado en relación co conxunto do
ámbito territorial non afectado e unha relación dos bens afectados e dos seus
propietarios, e será preceptiva a notificación a estes previa á apertura do
trámite de información pública.
3.- Para os efectos previstos no artigo 165, os concellos remitiranlles ós
rexistros da propiedade correspondentes copia certificada dos planos que
reflicten a delimitación e relación detallada das rúas ou dos sectores
comprendidos naquelas áreas e dos propietarios e bens concretos afectados,
mediante traslado de copia do acordo de delimitación.
Artigo 162.- Notificación
da transmisión
Os propietarios de bens afectados por estas delimitacións deberanlle notificar
ó Concello a decisión de allealos, con expresión do prezo e da forma de
pagamento proxectados e das restantes condicións esenciais da transmisión, para
efectos do posible exercicio do dereito de tanteo, durante un prazo de sesenta
días naturais, contados desde o seguinte ó da notificación.
Artigo 163.- Exercicio do dereito de retracto
1.- O Concello poderá exercita-lo dereito de retracto cando non se
lle fixese a notificación previda no artigo precedente, se omitise nela
calquera dos requisitos esixidos ou resultase inferior o prezo efectivo da
transmisión ou menos onerosas as restantes condicións desta.
2.- Este dereito deberase exercitar no prazo de sesenta días naturais, contados
desde o seguinte ó da notificación da transmisión efectuada, que o adquirente
deberá facerlle, en todo caso, ó Concello mediante entrega de copia da
escritura ou documento en que se formalizase.
3.- O dereito de retracto ó que se refire esta lei terá carácter preferente a
calquera outro.
Artigo 164.- Caducidade da notificación
1.- Os efectos da notificación para o exercicio do dereito de
tanteo caducarán ós catro meses seguintes a ela.
2.- A transmisión realizada transcorrido este prazo entenderase efectuada sen a
devandita notificación, para os efectos do exercicio do dereito de retracto.
Artigo 165.- Non
inscrición rexistral
Non se poderán inscribir no Rexistro da Propiedade as transmisións efectuadas
sobre os inmobles incluídos nas expresadas delimitacións, se non aparece
acreditada a realización das notificacións previstas nos artigos precedentes.
Artigo 166.- Delimitación de áreas
1.- Co obxecto de garanti-lo cumprimento efectivo das
limitacións sobre prezos máximos de venda das vivendas suxeitas a calquera
réxime de protección pública que impoña a dita vinculación, os concellos
poderán delimitar áreas nas que tanto as primeiras coma as ulteriores
transmisións onerosas daquelas queden suxeitas ás notificacións previdas nos
artigos 162 e 163, para efectos do posible exercicio dos dereitos de tanteo e
retracto nos prazos establecidos naqueles.
2.- A falta de acreditación do cumprimento destes requisitos de notificación
impedirá a inscrición no Rexistro da Propiedade da transmisión efectuada.
3.- A tramitación da delimitación destas áreas axustarase ó prevido no artigo
161.1 e 2, sendo aplicable tamén, para os efectos previstos no número anterior,
o disposto no apartado 3 do citado artigo.
4.- A Comunidade Autónoma, subsidiariamente ou por acordo do Concello
implicado, poderá exerce-la delimitación de áreas ou o dereito de tanteo e
retracto a que se refire este artigo.
Artigo 167.- Adxudicación
de vivendas
As vivendas adquiridas no exercicio do tanteo e retracto pola Administración
serán adxudicadas mediante concurso entre quen, non posuíndo outra vivenda,
reúna os demais requisitos establecidos polo réxime de protección pública
aplicable.
Artigo 168.- Actos suxeitos a licencia
1.- Estarán suxeitos a previa licencia municipal, sen prexuízo
das autorizacións que fosen procedentes de acordo coa lexislación aplicable, os
actos de edificación e uso do solo, tales como as parcelacións urbanísticas, os
movementos de terra, as obras de nova planta, a modificación da estructura ou
do aspecto exterior das edificacións existentes, a primeira utilización dos
edificios e a modificación do uso destes, a demolición de construccións, a
colocación de carteis de propaganda visibles desde a vía pública, os
cerramentos e valados de predios e os demais actos que sinalasen os plans.
Cando os actos de edificación e uso do solo os realizasen particulares en
terreos de dominio público, esixirase tamén licencia, sen prexuízo das
autorizacións ou concesións que sexa pertinente outorgar por parte do ente
titular do dominio público.
2.- As licencias outorgaranse de acordo coas previsións da lexislación e do
planeamento urbanísticos.
En ningún caso se entenderán adquiridas por acto presunto licencias en contra da
lexislación ou do planeamento urbanístico.
3.- A competencia para outorga-las licencias corresponderalles ós concellos
segundo o procedemento previsto na lexislación de réxime local. Para o
outorgamento da licencia solicitada serán preceptivos os informes técnicos e
xurídicos sobre a súa conformidade coa legalidade urbanística.
4.- As peticións de licencia resolveranse no prazo establecido para o efecto e,
no seu defecto, no prazo de tres meses, contados desde a presentación da
solicitude coa documentación completa no Rexistro do Concello. Transcorrido o
dito prazo sen se comunicar acto ningún, entenderase outorgada por acto
presunto, de conformidade co disposto nos artigos 43 e 44 da Lei 30/1992, do 26
de novembro, de réxime xurídico das administracións públicas e do procedemento
administrativo común.
Artigo 169.- Actos promovidos polas administracións públicas
1.- Os actos relacionados no artigo 168 que promovan órganos das
administracións públicas ou entidades de dereito público estarán igualmente suxeitos
a licencia municipal, agás nos supostos exceptuados pola lexislación aplicable.
2.- Cando razóns de urxencia ou excepcional interese público o esixan, o
conselleiro competente por razón da materia poderá acorda-la remisión ó
Concello correspondente do proxecto de que se trate, para que no prazo dun mes
notifique a conformidade ou desconformidade del co planeamento urbanístico en
vigor.
No caso de desconformidade, o expediente será remitido pola Consellería
interesada ó conselleiro de Política Territorial, Obras Públicas e Vivenda,
quen o elevará ó Consello da Xunta, logo de informe da Comisión Superior de
Urbanismo de Galicia. O Consello da Xunta decidirá se procede executa-lo
proxecto e, se é o caso, ordenará a iniciación do procedemento de modificación
ou revisión do planeamento, conforme a tramitación establecida nesta lei.
3.- O Concello poderá, en todo caso, acorda-la suspensión das obras a que se
refire o número 1 deste artigo cando se pretendesen levar a cabo en ausencia ou
contradicción coa notificación de conformidade co planeamento e antes da
decisión de executa-la obra adoptada polo Consello da Xunta, e comunicarálle-la
dita suspensión ó órgano redactor do proxecto e ó conselleiro de Política
Territorial, Obras Públicas e Vivenda, para os efectos previstos nel.
4.- O mesmo réxime será aplicable á Administración do Estado, con intervención
dos seus correspondentes órganos competentes.
Artigo 170.- Deber de conservación
1.- Os propietarios de terreos, urbanizacións de iniciativa
particular e edificacións deberán mantelos en condicións de seguridade,
salubridade e ornato público e con suxeición ás normas sobre protección do
medio ambiente e do patrimonio histórico. Así mesmo, os propietarios das
vivendas estarán obrigados a mantelas nas condicións de habitabilidade que se
fixen regulamentariamente.
2.- Os concellos ordenarán, de oficio ou por instancia de calquera interesado,
a execución das obras necesarias para conservar aquelas condicións, con
indicación do prazo de realización.
En caso de incumprimento da orde de execución de obras, a Administración
municipal procederá á execución subsidiaria dela ou á execución forzosa
mediante a imposición de multas coercitivas de 50.000 a 500.000 pesetas,
reiterables ata logra-la execución das obras ordenadas.
3.- Os concellos tamén poderán ordenar, por motivos de interese turístico ou
estético, a execución das obras de conservación, anovamento ou reforma en
fachadas ou espacios visibles desde a vía pública. As obras executaranse a
custa dos propietarios se estivesen dentro do límite da obriga de conservación
que lles corresponde, e con cargo ós fondos da entidade que a ordene cando a
superase para obter melloras de interese xeral.
Artigo 171.- Declaración de ruína
1.- Cando algunha construcción ou parte dela estivese en estado
ruinoso, o Concello, de oficio ou por instancia de calquera interesado,
declararaa en situación de ruína e acordará a total ou parcial demolición, logo
da tramitación do oportuno expediente contradictorio con audiencia do propietario
e dos moradores, agás inminente perigo que o impedise.
2.- Declararase o estado ruinoso nos seguintes supostos:
a) Cando o custo das obras necesarias sexa superior ó 50% do
valor actual do edificio ou das plantas afectadas, excluído o valor do terreo.
b) Cando o edificio presente un esgotamento xeneralizado dos seus elementos
estructurais fundamentais.
c) Cando se requira a realización de obras que non puidesen ser autorizadas por
se encontra-lo edificio en situación de fóra de ordenación.
3.- Se o propietario non cumprise o acordado polo Concello,
executarao este a custa do obrigado.
4.- Se existise urxencia e perigo na demora, o alcalde, baixo a súa
responsabilidade, por motivos de seguridade dispoñerá o necesario respecto da
habitabilidade do inmoble e do desaloxo dos ocupantes.
5.- Nos bens declarados de interese cultural e nos núcleos históricos haberá
que aterse ó disposto na lexislación do patrimonio histórico aplicable.
Artigo 172.- Parcelacións
urbanísticas
Considerarase parcelación urbanística, para os efectos desta lei, a división de
terreos en dous ou máis lotes ou porcións co fin da súa urbanización ou
edificación, xa sexa en forma simultánea ou sucesiva. Toda parcelación
urbanística deberá acomodarse ó disposto nesta lei ou, en virtude dela, nos
plans de ordenación.
Artigo 173.- Indivisibilidade de parcelas
1.- Serán indivisibles:
a) As parcelas determinadas como mínimas no correspondente
planeamento, co fin de constituír predios independentes.
b) As parcelas que teñan dimensións iguais ou menores ás determinadas como
mínimas no planeamento, agás se os lotes resultantes os adquirisen
simultaneamente os propietarios de terreos lindantes, co fin de agrupalos e
formar un novo predio.
c) As parcelas que teñan dimensións menores có dobre da superficie determinada
como mínima no planeamento, agás que o exceso sobre o dito mínimo poida
segregarse co fin indicado no apartado anterior.
d) As parcelas edificables conforme unha relación determinada entre superficie
do solo e superficie construíble, cando se edificase a correspondente a toda a
superficie do solo, ou, no suposto de que se edificase a correspondente só a
unha parte dela, a restante, se fose inferior á parcela mínima, coas
particularidades indicadas no apartado anterior.
2.- Os notarios e rexistradores farán constar na descrición dos predios a súa calidade de indivisibles, se é o caso.
Artigo 174.- Réxime de parcelacións
1.- Non se poderá efectuar ningunha parcelación urbanística sen
que previamente fose aprobado o planeamento urbanístico esixible segundo a
clase de solo de que se trate. Queda prohibida en solo rústico a realización de
parcelacións urbanísticas.
2.- Toda parcelación urbanística quedará suxeita a licencia ou á aprobación do
proxecto de compensación ou reparcelación que a conteña.
3.- En ningún caso se considerarán soares, nin se permitirá edificar neles, os
lotes resultantes dunha parcelación efectuada con infracción das disposicións
desta lei.
Artigo 175.- Obras sen licencia en curso de execución
1.- Cando os actos de edificación ou de uso do solo a que se
refire o artigo 168 desta lei se realizasen sen licencia ou orde de execución
ou sen axustarse ás condicións sinaladas nelas, o alcalde dispoñerá a
suspensión inmediata dos ditos actos e procederá a incoar expediente de
reposición da legalidade, comunicándollo ó interesado.
2.- Acordada a suspensión, adoptaranse as medidas necesarias para garanti-la
total interrupción da actividade. Para estes efectos o alcalde poderá ordena-la
retirada dos materiais preparados para ser utilizados na obra ou actividade
suspendida e a maquinaria afecta a ela, cando o interesado non o fixese no
prazo de vintecatro horas seguintes á notificación do acordo de suspensión e
houbese incumprimento do dito acordo. No suposto de que o interesado non
procedese á retirada dos materiais e da maquinaria, a autoridade que ordenou a
suspensión poderá retiralos ou precintalos. Os materiais ou a maquinaria
retirados quedarán á disposición do interesado, quen satisfará os gastos de
transporte e custodia.
3.- Instruído o expediente de reposición da legalidade de conformidade co
disposto na Lei 30/1992, do 26 de novembro, e logo de audiencia do interesado,
adoptarase algún dos seguintes acordos:
a) Se as obras non fosen legalizables por seren incompatibles co
ordenamento urbanístico, acordarase a súa demolición a custa do interesado e
procederase a impedir definitivamente os usos ós que dese lugar.
b) Se as obras fosen legalizables por seren compatibles co ordenamento urbanístico,
requirirase o interesado para que no prazo de dous meses presente a solicitude
da oportuna licencia, manténdose a suspensión das obras en tanto esta non sexa
outorgada.
c) Se as obras non se axustan ás condicións sinaladas na licencia ou na orde de
execución, ordenaráselle ó interesado que as axuste no prazo de dous meses.
4.- Se transcorrido o prazo de dous meses desde o requirimento o
interesado non solicitase a oportuna licencia ou, se é o caso, non axustase as
obras ás condicións sinaladas nela ou na orde de execución, o alcalde acordará
a demolición das obras a custa do interesado e procederá a impedir
definitivamente os usos ós que dese lugar. De igual modo se procederá no
suposto de que a licencia fose denegada por se-lo seu outorgamento contrario á
legalidade.
5.- En caso de incumprimento da orde de demolición, a Administración municipal
procederá á execución subsidiaria dela ou á execución forzosa mediante a
imposición de multas coercitivas, reiterables ata logra-la execución polo
suxeito obrigado, en contía de 50.000 a 500.000 pesetas cada unha.
Artigo 176.- Obras
rematadas sen licencia
Se se tivese rematada unha edificación sen licencia ou incumprindo as
condicións sinaladas nela ou na orde de execución, o alcalde, dentro do prazo
de catro anos, contados desde a total terminación das obras, incoará expediente
de reposición da legalidade, procedendo segundo o disposto nos números 3, 4 e 5
do artigo anterior.
Artigo 177.- Outros actos sen licencia
1.- Cando algún acto distinto dos regulados no artigo anterior e
precisado de licencia se realizase sen esta ou en contra das súas
determinacións, o alcalde dispoñerá a cesación inmediata do dito acto e incoará
expediente de reposición da legalidade.
2.- Instruído o expediente de reposición da legalidade, e logo de audiencia do
interesado, adoptarase algún dos seguintes acordos:
a) Se a actividade se realizase sen licencia ou sen axustarse ás súas
determinacións, requirirase o interesado para que solicite a oportuna licencia
ou axuste a actividade á xa concedida.
b) Se a actividade non fose legalizable por ser incompatible co ordenamento
urbanístico, procederase a impedir definitivamente a actividade e a ordena-la
reposición dos bens afectados ó estado anterior ó incumprimento daquela.
3.- Se transcorrido o prazo de dous meses desde o requirimento o interesado non
solicitase a oportuna licencia ou, se é o caso, non axustase a actividade ás
condicións sinaladas nela, o alcalde adoptará o acordo previsto no apartado b)
do número anterior. De igual modo se procederá no suposto de que a licencia
fose denegada por se-lo seu outorgamento contrario á legalidade.
4.- Para a execución forzosa das medidas adoptadas polo alcalde será aplicable
o disposto no artigo 175.5.
Artigo 178.- Suspensión de licencias
1.- O alcalde dispoñerá a suspensión dos efectos dunha licencia
ou orde de execución e conseguintemente a paralización inmediata das obras
iniciadas ó seu amparo cando o contido dos ditos actos administrativos
constitúa manifestamente unha infracción urbanística grave ou moi grave.
2.- O alcalde procederá, no prazo de tres días, a lle dar traslado directo do
dito acordo á Sala do Contencioso-Administrativo do Tribunal Superior de
Xustiza de Galicia, para os efectos previstos no artigo 118 da Lei da xurisdicción
contencioso-administrativa.
3.- O disposto nos números anteriores enténdese sen prexuízo das sancións que
puidesen impoñerse.
Artigo 179.- Revisión
de licencias ou ordes de execución
Cando o contido das licencias ou ordes de execución constitúa manifestamente
algunha das infraccións urbanísticas graves ou moi graves previstas nesta lei,
deberán ser revisadas dentro dos catro anos desde a data da súa expedición polo
Concello que a outorgou a través dalgún dos procedementos de revisión de oficio
previstos na Lei 30/1992, do 26 de novembro.
Artigo 180.- Protección da legalidade en zonas verdes, espacios libres, dotacións, equipamentos e solo rústico con especial protección e outras medidas complementarias.
1.- Os actos de edificación e uso do solo relacionados no artigo
168 que se realicen sen licencia ou orde de execución sobre terreos
cualificados polo planeamento como zonas verdes, espacios libres, dotacións, equipamentos
ou solo rústico con especial protección quedarán suxeitos ó réxime establecido
no artigo 175 mentres estivesen en curso de execución, e ó réxime previsto no
artigo 176 cando xa rematasen sen que teña aplicación a limitación do prazo que
establece o dito artigo. Nestes supostos, a competencia corresponderalle ó
conselleiro de Política Territorial, Obras Públicas e Vivenda.
2.- As licencias ou ordes de execución que se outorgasen con infracción da
zonificación ou do uso urbanístico das zonas verdes, espacios libres,
dotacións, equipamentos ou solo rústico con especial protección previstos no
planeamento serán nulas de pleno dereito. Nestes casos, o conselleiro de
Política Territorial, Obras Públicas e Vivenda requirirá o alcalde para que
proceda segundo o disposto nos artigos 178 e 179 anteriores.
3.- As medidas que sobre a protección da legalidade urbanística se conteñen
nesta sección sono sen prexuízo das que, con carácter complementario, estean
previstas na lexislación básica do Estado.
Artigo 181.- Definición das infraccións urbanísticas
l.- Son infraccións urbanísticas as accións ou omisións que
vulneren as prescricións contidas na lexislación e no planeamento urbanísticos,
tipificadas e sancionadas naquela.
2.- Toda infracción urbanística levará consigo a imposición de sancións ós
responsables, así como a obrigación de resarcimento dos danos e indemnización
das perdas a cargo deles, todo isto con independencia das medidas previstas nos
artigos 175 a 180 desta lei.
3.- En ningún caso poderá a Administración deixar de adopta-las medidas
tendentes a restaura-la orde urbanística vulnerada ou a repoñe-los bens
afectados ó estado anterior á producción da situación ilegal.
Artigo 182.- Tipificación das infraccións urbanísticas
1.- As infraccións urbanísticas clasifícanse en moi graves,
graves e leves.
2.- Son infraccións moi graves as accións e omisións que constitúan
incumprimento das normas relativas ó uso e á edificación que afecten zonas
verdes, espacios libres, dotacións, equipamentos ou solo rústico con especial
protección.
Constituirán así mesmo infraccións moi graves a parcelación urbanística en solo
rústico e a realización de obras de urbanización sen a previa aprobación do
planeamento e do proxecto de urbanización esixibles.
3.- Son infraccións graves as accións e omisións que constitúan incumprimento
das normas relativas a parcelacións, aproveitamento urbanístico, uso do solo,
altura, volume, situación das edificacións e ocupación permitida da superficie
das parcelas, agás que se demostre a escasa entidade do dano producido ós
intereses xerais.
4.- Consideraranse infraccións leves as infraccións do ordenamento urbanístico
que non teñan o carácter de graves ou moi graves e, en todo caso, a execución
de obras ou instalacións realizadas sen licencia ou orde de execución cando
sexan legalizables por seren conformes co ordenamento urbanístico.
5.- Nos supostos en que se instruíse expediente sancionador por dúas ou máis
infraccións tipificadas entre as que exista conexión de causa a efecto, impoñerase
unha soa sanción, e será a correspondente ás actuacións que supoñan o resultado
final perseguido, na súa contía máxima. Nos demais casos, ós responsables de
dúas ou máis infraccións urbanísticas impoñeránselle-las multas correspondentes
a cada unha delas.
Artigo 183.- Prescrición
As infraccións urbanísticas moi graves prescribirán ós seis anos, as graves ós
catro anos e as leves ó ano, contando desde a finalización das obras ou da
actividade.
Artigo 184.- Persoas responsables
1.- Nas obras que se executasen sen licencia ou con
inobservancia das súas condicións serán sancionadas por infracción urbanística
as persoas físicas ou xurídicas responsables delas en calidade de promotor,
empresario das obras e técnico director delas.
2.- Nas obras amparadas nunha licencia que teña un contido manifestamente
constitutivo de infracción urbanística grave ou moi grave serán igualmente
sancionados o facultativo que emitise informe favorable sobre o proxecto e as
autoridades ou membros da Corporación que resolvesen ou votasen a favor do
outorgamento da licencia sen os informes previos esixibles ou cando estes fosen
desfavorables en razón daquela infracción.
3.- Os que como consecuencia dunha infraccción urbanística sufrisen danos ou
perdas poderán esixir de calquera dos infractores, con carácter solidario, o
resarcimento e a indemnización.
4.- As sancións que se lles impoñan ós distintos suxeitos por unha mesma
infracción terán entre si carácter independente.
Artigo 185.- Regras para determina-la contía das sancións
1.- As infraccións urbanísticas serán sancionadas da seguinte forma:
a) As infraccións leves, con multa de ata o 5% do valor da obra,
instalación ou actuación realizada.
b) As infraccións graves, con multa de ata o 30% do valor da obra, terreos, exceso
de edificación ou actuación realizada.
c) As infraccións moi graves, con multa de ata o 50% do valor da obra, terreos,
edificación ou actuación realizada.
2.- Para gradua-las multas atenderanse primordialmente a
gravidade da materia, a entidade económica dos feitos constitutivos da
infracción, a súa reiteración por parte da persoa responsable e o grao de
culpabilidade de cada un dos infractores.
Considerarase como circunstancia atenuante ter corrixida a situación creada
pola comisión da infracción e como circunstancia agravante o incumprimento dos
requirimentos efectuados pola Administración para a paralización das obras e a
restauración da orde urbanística.
3.- Cando no feito concorra algunha circunstancia agravante, a
sanción impoñerase sempre na súa contía máxima. Se concorrese algunha
circunstancia atenuante, a sanción impoñerase na súa contía mínima.
4.- En ningún caso a infracción urbanística pode supoñer un beneficio económico
para o infractor. Cando a suma da sanción imposta e do custo das actuacións de
reposición dos bens e das situacións ó seu primitivo estado dese unha cifra
inferior ó dito beneficio, incrementarase a contía da multa ata acadar o
montante del.
Artigo 186.- Órganos
competentes
As autoridades competentes para a imposición das sancións serán:
a) Por faltas moi graves, a partir de 100 millóns de pesetas, o
Consello da Xunta.
b) Por faltas moi graves, ata 100 millóns de pesetas, o conselleiro de Política
Territorial, Obras Públicas e Vivenda.
c) Por faltas graves e leves, o alcalde.
Artigo 187.- Procedemento sancionador
1.- A potestade sancionadora exercerase mediante o procedemento
establecido na lexislación do procedemento administrativo.
2.- O prazo para resolve-lo procedemento sancionador será de seis meses, contados
desde a data da súa iniciación, ampliable, como máximo, por outros seis meses
mediante acordo adoptado polo órgano competente para inicia-lo procedemento.
Contra este acto de ampliación non caberá recurso ningún.
Transcorrido o prazo máximo para resolver sen que se dictase resolución,
entenderase caducado o procedemento. No suposto de que a infracción non
prescribise, deberá iniciarse un novo procedemento sancionador.
Artigo 188.- Administracións
competentes
No desenvolvemento das actividades reguladas nesta lei entenderán
especificamente órganos pertencentes á Administración da Comunidade Autónoma e
ás administracións locais.
Artigo 189.- Órganos urbanísticos da Comunidade Autónoma
1.- Son órganos da Comunidade Autónoma con competencia urbanística:
a) O Consello da Xunta.
b) O conselleiro de Política Territorial, Obras Públicas e Vivenda.
c) A Comisión Superior de Urbanismo de Galicia.
2.- É organismo autónomo con
competencias en materia de xestión urbanística o Instituto Galego da Vivenda e
Solo.
3.- Os órganos urbanísticos da Xunta de Galicia poderán delega-lo exercicio das
súas competencias nos termos previstos nos artigos 43 e 44 da Lei 1/1983, do 22
de febreiro, reguladora da Xunta e do seu presidente.
Artigo 190.- Competencias
1.- Ós órganos da Administración autonómica correspóndenlle-la
dirección da política urbanística, o establecemento de directrices de
ordenación e a aprobación dos instrumentos de ordenación urbanística, nos
supostos establecidos nesta lei.
2.- Tamén lles corresponde exerce-lo control de legalidade sobre a actividade
urbanística e actuar por subrogación nos supostos previstos nesta lei, nos
termos establecidos pola lexislación do réxime local.
Artigo 191.- Competencia dos concellos
1.- A competencia urbanística dos concellos comprenderá tódalas
facultades que, sendo de índole local, non estivesen expresamente atribuídas
por esta lei a outros organismos.
2.- Os concellos poderán utiliza-las distintas formas de xestión que establece
a lexislación do réxime local para o desenvolvemento da actividade urbanística.
3.- Tamén poderán constituír mancomunidades e establecer formas de colaboración
interadministrativa con outras entidades locais ou coa Administración
autonómica.
Especificamente, poderán constituír consorcios mediante convenio no que poderán
participa-los órganos da Administración autonómica, as deputacións provinciais
e os concellos, para o exercicio en común de competencias urbanísticas, así
como para a realización de obras ou prestación de servicios públicos.
Artigo 192.- Sociedades urbanísticas
1.- As entidades locais e os consorcios a que se refire o artigo
anterior poderán constituír sociedades mercantís de capital integramente
público ou mixtas, esixíndose neste último caso que o capital público represente
polo menos o 51%.
2.- Estas sociedades poderán ter por obxecto o estudio, a promoción, a xestión
ou a execución de calquera tipo de actividade urbanística, sempre que non
implique exercicio de autoridade.
3.- A creación destas sociedades realizarase de acordo coa lexislación
mercantil e con observancia das normas administrativas que regulamentariamente
se determinen.
Artigo 193.- Incumprimento
de obrigas
Cando unha entidade local incumprise obrigas que directamente lle incumban por
disposición desta lei ou deixase de adopta-las medidas necesarias para a
protección da legalidade urbanística, o conselleiro de Política Territorial,
Obras Públicas e Vivenda requiriralle o seu cumprimento con indicación de
prazo. Se transcorrido este o incumprimento persistise, haberá que aterse ó
disposto na lexislación do réxime local e, se é o caso, poñerase en coñecemento
do Ministerio Fiscal para os efectos de esixi-las responsabilidades a que
houbese lugar.
Artigo 194.- Competencia das deputacións provinciais
1.- As deputacións provincias, sen prexuízo daqueloutras que
especificamente lles encomenda esta lei, deberán exercer funcións de asistencia
e cooperación cos concellos da provincia, especialmente cos de menor capacidade
económica e de xestión, para colaborar no cumprimento das súas obrigas
urbanísticas.
2.- Tamén poderán participar en funcións de xestión urbanística en colaboración
co resto das administracións con incidencia no territorio da súa provincia.
Disposición adicional primeira
As materias que fan referencia a dereitos e deberes básicos dos propietarios, no non previsto por esta lei, valoracións, expropiacións e réxime de venda forzosa, supostos indemnizatorios e réxime xurídico regularanse polas normas establecidas pola lexislación do Estado, co carácter básico ou pleno que, en cada caso, estableza a devandita lexislación.
Disposición adicional segunda
Os estándares correspondentes a reservas de terreos para parques e xardíns, dotacións e equipamentos de uso ou servicio público serán fixados regulamentariamente.
Disposición adicional terceira
1.- Nos concellos que carezan de plan xeral de ordenación
municipal ou de proxecto de ordenación do medio rural, unicamente poderá edificarse
nos terreos que merezan a condición de solo urbano consolidado, por dispoñeren
de tódolos servicios mínimos de urbanización ou estaren comprendidos en áreas
consolidadas pola edificación conforme o disposto no artigo 64.1.a) desta lei.
2.- No caso de edificacións que se pretendan construír en núcleos rurais
preexistentes, previamente á licencia municipal, será necesario obte-la
autorización do conselleiro de Política Territorial, Obras Públicas e Vivenda
na que se xustifique caso a caso a preexistencia do núcleo polo cumprimento das
condicións sinaladas no artigo 75 desta lei.
3.- Ó resto dos terreos do termo municipal, agás ós que estean suxeitos a un
réxime de especial protección, aplicaráselle-lo réxime do solo rústico previsto
no artigo 77 desta lei.
Disposición adicional cuarta
A competencia para a aprobación definitiva dos plans xerais de ordenación municipal e dos proxectos de ordenación do medio rural quédalles asignada, en réxime de competencia delegada, ós concellos respectivos, nos termos e nas condicións establecidos na Lei de delegación e distribución de competencias en materia de urbanismo.
Disposición adicional quinta
As relacións entre os instrumentos de planificación urbanística e os de ordenación territorial someteranse ó disposto na Lei de ordenación do territorio de Galicia.
Disposición adicional sexta
Seralles aplicable ós núcleos rurais preexistentes de carácter tradicional previstos na Lei 11/1985, do 22 de agosto, de adaptación da do solo a Galicia, e ó solo do núcleo rural previsto nesta lei o réxime previsto no número 3 da disposición transitoria terceira da Lei 22/1988, do 28 de xullo, de costas, así como o establecido no número 3 da disposición transitoria sétima e nos números 1 e 3 da disposición transitoria novena do Regulamento xeral para o desenvolvemento e execución da dita Lei de costas.
Disposición transitoria
primeira
1.- O planeamento urbanístico vixente na actualidade deberase adaptar ó
disposto nesta lei en calquera dos seguintes supostos:
a) Cando se proceda á súa revisión.
b) Sempre que se proceda á revisión da programación dos plans xerais.
c) Cando así o determine o conselleiro de Política Territorial, Obras Públicas
e Vivenda, por concorreren circunstancias obxectivas no concello afectado que o
aconsellen.
2.- En todo caso, os concellos poderán adapta-los seus plans xerais ou normas subsidiarias en calquera momento.
Disposición transitoria segunda
En tanto non se adapten os plans xerais e as normas subsidiarias actualmente vixentes a esta lei, o réxime urbanístico aplicable será o que resulte dela, coas seguintes singularidades:
1) Ó solo urbano aplicaráselle o réxime do solo urbano establecido nesta lei, e o aproveitamento urbanístico que lles corresponde ós propietarios será:
a) Nos terreos situados en zonas consolidadas, o aproveitamento
real que resulte da aplicación directa das determinacións do plan.
b) Nos terreos situados nas áreas non consolidadas ás que se refire o artigo
65.2 desta lei, e, polo tanto, incluídos ou por incluír nun polígono para ser
obxecto de execución integral, o 85% do aproveitamento medio do polígono, que
se calculará dividindo a edificabilidade total, incluída a dotacional privada,
pola superficie total do polígono excluídos os terreos afectos a dotacións
públicas existentes.
2) Ó solo urbanizable programado aplicaráselle o réxime do solo
urbanizable previsto nesta lei, e o aproveitamento urbanístico que lles
corresponde ós seus propietarios será o 85% do aproveitamento medio do
respectivo sector.
3) Ó solo urbanizable non programado e ó solo apto para urbanizar que non teña
aprobado planeamento parcial aplicaráselle-lo réxime do solo rústico previsto
no artigo 77 desta lei. Estes terreos poderán ser incorporados ó proceso de
desenvolvemento urbanístico mediante a aprobación dos correspondentes plans
parciais, segundo o previsto no artigo 78 desta lei.
4) Ó solo non urbanizable aplicaráselle o réxime do solo rústico desta lei, coa
particularidade de que non se poderán incorporar estes terreos ó desenvolvemento
do solo urbanizable en tanto non se proceda á revisión do planeamento.
5) Ós solos incluídos nas delimitacións dos núcleos rurais tradicionais
aplicaráselle-lo réxime do solo dos núcleos rurais previsto no artigo 76 desta
lei.
Disposición transitoria
terceira
A Xunta de Galicia, no prazo máximo de dezaoito meses, aprobará o
desenvolvemento regulamentario desta lei, sendo aplicables ata entón as
disposicións que se conteñen nos regulamentos de planeamento urbanístico,
xestión urbanística, disciplina urbanística e edificación forzosa e rexistro
municipal de soares, segundo a táboa de vixencias aprobada polo Real decreto
304/1993, do 26 de febreiro, en todo o que non se opoñan a esta lei ou resulten
afectadas por ela.
Disposición transitoria
cuarta
Os procedementos en materia de planeamento, xestión e disciplina urbanística en
tramitación á entrada en vigor desta lei rexeranse polo disposto nela.
Disposición
derrogatoria
Quedan derrogadas a Lei 11/1985, do 22 de agosto, de adaptación da do solo a
Galicia, e as demais disposicións de igual ou inferior rango que se opoñan ó
establecido nesta lei.
Disposición derradeira
O Consello da Xunta dictará as disposicións de desenvolvemento que sexan
necesarias para a execución desta lei.